अस्थिध्वजांकितं दृष्ट्वा यथा पांथा जलाशयम्
कृतभूति तनुत्राणं शिवमंत्रैर्नरोत्तमम्
सर्वेभ्यो दुष्टसत्त्वेभ्यो यतो रक्षेदहर्निशम्
भासनाद्भर्त्सनाद्भस्म पांसुः पांसुत्वदायतः
गृहीत्वा धारमध्यात्स भस्म प्रेतकरेऽर्पयत्
विभूतिधारिणं वीक्ष्य पिशाचं जलदेवताः
स्नात्वा पीत्वा स निर्गच्छेद्यावत्तस्माज्जलाशयात् 4.2.54.७
दिव्यमालांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः
गच्छता तेन गगने स तपस्वी नमस्कृतः
तस्मात्कदर्ययोनित्वादतीव परिनिंदितात्
पिशाचमोचनं तीर्थमद्यारभ्य समाख्यया
अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये ये स्नास्यंतीह मानवाः
दैवात्पैशाच्यमापन्नास्तेषां पितृपितामहाः
अद्यशुक्लचतुर्दश्यां मार्गेमासि तपोनिधे
इमां सांवत्सरीं यात्रां ये करिष्यंति मानवाः
पिशाचमोचने स्नात्वा कपर्दीशं समर्च्य च
मार्गशुक्लचतुर्दश्यां कपर्दीश्वर संनिधौ 4.2.54.
इत्युक्त्वा दिव्यपुरुषो भूयोभूयो नमस्य तम्
तपोधनोपि तं दृष्ट्वा महाश्चर्यं घटोद्भव
पिशाचमोचनं तीर्थं तदारभ्य महामुने
श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरो नियतमानसः
बालग्रहाभिभूतानां बालानां शांतिकारकम्
इदमाख्यानमाकर्ण्य गच्छन्देशांतरं नरः
अन्येपि ये गणास्तत्र काश्यां लिंगानि चक्रिरे
गणेन पिंगलाख्येन पिंगलाख्येशसंज्ञितम्
तस्य दर्शनमात्रेण पापानां जायते क्षयः
वीरभद्रेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः
अविमुक्तेश्वरात्पश्चाद्वीरभद्रेश्वरं नरः
वीरभद्रः स्वयं साक्षाद्वीरमूर्तिधरो मुने
भद्रया भद्रकाल्या च भार्यया शुभया युतम्