संति सर्वत्र फलिनः पादपाः प्रतिकाननम्
अन्यान्यपि च भक्ष्याणि सर्वेषां सुलभान्यहो
परं नो दृग्गतान्येव दूरे दूरे व्रजंत्यहो
तस्यांतिकमहं प्राप्तः क्षुधया परिपीडितः
यावत्तं तु जिघृक्षामि तावत्तद्वदनांबुजात्
शिवनामस्मरणतो मदीयमपि पातकम्
सीमस्थैः प्रमथैर्नाहं सद्यो दृग्गोचरीकृतः
अंतर्गेहस्य सीमानं प्राप्तस्तेन सहाधुना 4.2.54.
आत्मानं बहुमन्येहं त्वां विलोक्याधुना मुने
इति प्रेतवचः श्रुत्वा स कृपालुस्तपोधनः
स्वोदरं भर यः सर्वे पशुपक्षिमृगादयः
तपसाद्य निजेनाहं प्रेतमेतमघातुरम्
विमृश्येति स वै चित्ते पिशाचं प्राह सत्तमः
पिशाच ते पिशाचत्वं तीर्थस्यास्य प्रभावतः
श्रुत्वेति स मुनेर्वाक्यं प्रेतः प्राह प्रणम्य तम्
पानीयं पातुमपि नो लभेयं मुनिसत्तम । स्नानस्य का कथा नाथ रक्षेयुर्जलदेवताः
पानस्याप्यत्र का वार्ता जलस्पर्शोपि दुर्लभः
उवाच च तपस्वी तं जगदुद्धरणक्षमः 4.2.54.
अस्माद्विभूतिमाहात्म्यात्प्रेत कोपि न कुत्रचित्
भालं विभूतिधवलं विलोक्य यमकिंकराः
अस्थिध्वजांकितं दृष्ट्वा यथा पांथा जलाशयम्
कृतभूति तनुत्राणं शिवमंत्रैर्नरोत्तमम्
सर्वेभ्यो दुष्टसत्त्वेभ्यो यतो रक्षेदहर्निशम्
भासनाद्भर्त्सनाद्भस्म पांसुः पांसुत्वदायतः
गृहीत्वा धारमध्यात्स भस्म प्रेतकरेऽर्पयत्
विभूतिधारिणं वीक्ष्य पिशाचं जलदेवताः
स्नात्वा पीत्वा स निर्गच्छेद्यावत्तस्माज्जलाशयात् 4.2.54.७
दिव्यमालांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः
गच्छता तेन गगने स तपस्वी नमस्कृतः
तस्मात्कदर्ययोनित्वादतीव परिनिंदितात्