सूर्योदयमनुप्राप्य संध्याविधिविवर्जितः
मुक्तकच्छमशौचं च संध्याकर्मविवर्जितम्
स द्विजो मंदभाग्यान्मे केनचिद्वणिजा सह
अंतःपुरि प्रविष्टोभूत्स द्विजो मुनिसत्तम
प्रवेशो नास्ति चास्माकं प्रेतानां तपसां निधे
अद्यापि तानि पापानि तद्बहिर्निर्गमेच्छया
अद्य श्वो वा परश्वो वा स बहिर्निर्गमिष्यति
नाद्यापि स बहिर्गच्छेन्नाद्याप्याशा प्रयाति नः 4.2.54.
चित्रमद्यतनं वच्मि तपस्विंस्तन्निशामय
आप्रयागं प्रतिदिनं प्रयामः क्षुधिता वयम्
संति सर्वत्र फलिनः पादपाः प्रतिकाननम्
अन्यान्यपि च भक्ष्याणि सर्वेषां सुलभान्यहो
परं नो दृग्गतान्येव दूरे दूरे व्रजंत्यहो
तस्यांतिकमहं प्राप्तः क्षुधया परिपीडितः
यावत्तं तु जिघृक्षामि तावत्तद्वदनांबुजात्
शिवनामस्मरणतो मदीयमपि पातकम्
सीमस्थैः प्रमथैर्नाहं सद्यो दृग्गोचरीकृतः
अंतर्गेहस्य सीमानं प्राप्तस्तेन सहाधुना 4.2.54.
आत्मानं बहुमन्येहं त्वां विलोक्याधुना मुने
इति प्रेतवचः श्रुत्वा स कृपालुस्तपोधनः
स्वोदरं भर यः सर्वे पशुपक्षिमृगादयः
तपसाद्य निजेनाहं प्रेतमेतमघातुरम्
विमृश्येति स वै चित्ते पिशाचं प्राह सत्तमः
पिशाच ते पिशाचत्वं तीर्थस्यास्य प्रभावतः
श्रुत्वेति स मुनेर्वाक्यं प्रेतः प्राह प्रणम्य तम्
पानीयं पातुमपि नो लभेयं मुनिसत्तम । स्नानस्य का कथा नाथ रक्षेयुर्जलदेवताः
पानस्याप्यत्र का वार्ता जलस्पर्शोपि दुर्लभः
उवाच च तपस्वी तं जगदुद्धरणक्षमः 4.2.54.
अस्माद्विभूतिमाहात्म्यात्प्रेत कोपि न कुत्रचित्
भालं विभूतिधवलं विलोक्य यमकिंकराः