अर्बुदं नागमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह
तत्र यावोऽद्य भद्रं ते वयस्य विनयान्वित 7.3.3.
तत्रैव च वसिष्यामि त्वया सार्द्धमसंशयम्
किं त्वहं प्रणयाद्भ्रातर्वक्ष्यामि यद्वचः शृषु
मन्नाम्ना ख्यातिमायातु नान्यत्किंचिद्वृणोम्यहम् प्रणम्य पितरौ चैव प्रतस्थे मुनिना सह
दिव्यैर्वृक्षैः शुभैः पूर्णैर्नदीनिर्झरसंकुलैः
मुक्तोऽर्बुदेन तत्रैव विवरे मुनिवाक्यतः
विमुक्तो विवरे तस्मिन्नर्बुदेन महात्मना
ब्रवीच्चार्बुदं नागं वरं वरय सुव्रत
अवश्यं यदि दातव्यं तच्छृणुष्व द्विजोत्तम
यच्चैतच्छिखरे ह्यस्मिन्निर्झरं निर्मलोदकम्
अत्रैवाहं वसिष्यामि मित्रस्नेहात्सदा मुने 7.3.3.
अपि वंध्या च या नारी स्नानमात्रं समाचरेत्
सापि पुत्रमवाप्नोति सर्वलक्षणलक्षितम्
नभसः शुक्लपंचम्यां फलैः पूजां करोति च
येऽत्र स्नानं करिष्यंति ह्यस्मिंस्तीर्थे च भक्तितः
श्राद्धं चात्र करिष्यंति पंचम्यां ये समाहिताः
नंदिवर्द्धनमभ्येत्य वाक्यमेतदुवाच ह
वरं च व्रियतां वत्स परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ
सांनिध्यं जायतामत्र अवश्यं तव सर्वदा
यथाहमर्बुदेत्येवं ख्यातिं गच्छामि भूतले
चक्रे स्वमाश्रमं तत्र तस्य वाक्येन नोदितः ॥ 7.3.3.
पनसैश्चंपकैराम्रैः प्रियंगुबिल्वदाडिमैः
तस्थौ तत्र मुनिश्रेष्ठो ह्यरुंधत्या समन्वितः
यस्यां स्नात्वा दिवं यांति अतिपापकृतो नराः
येत्र स्नानं करिष्यंति ते यास्यंति परां गतिम्
माघमासे विशेषेण तिलदानं करोति यः
बहुना किमिहोक्तेन स्तानमात्रं समाचरेत्
वसिष्ठस्य मुखं दृष्ट्वा पुनर्जन्म न विद्यते
सूत उवाच स कृत्वा स्वाश्रमं तत्र वसिष्ठो भगवान्मुनिः