किमत्र चित्रं यत्काशी मदीयमपिमानसम्
अधाक्षिपमहं कामं त्रिजगज्जित्त्वरंदृशा
काशीप्रवृत्तिमन्वेष्टुं कं वा प्रहिणुयामितः
इत्याहूय विधातारं बहुमानपुरःसरम्
योगिन्यः प्रेषिताः पूर्वं प्रेषितोथ सहस्रगुः
सा समुत्सुकयेत्काशी लोकेश मम मानसम्
मंदरेत्र रतिर्मे न भृशं सुंदरकंदरे
ना बाधिष्ट तथा मां स तापो हालाहलोद्भवः 4.2.52.
शीतरश्मिः शिरःस्थोपि वर्षन्पीयूषसीकरैः
विधे विधेहि मे कार्यमार्य धुर्य महामते
ब्रह्मंस्त्वमेव तद्वेत्सि काशी त्यजनकारणम्
अद्यैव किं न गच्छेयं काशीं ब्रह्मन्स्वमायया
विधे सर्वविधेयानि त्वमेव विदधासि यत्
अरिष्टं गच्छ पंथास्ते शुभोदर्को भवत्वलम्
सितहंसरथस्तूर्णं प्राप्य वाराणसीं पुरीम्
हंसयानफलं मेद्य जातं काशीसमागमे
दृशि धातुरभूद्य मदृशो प्राप्य सान्वयः
स्वयं सिंचति या मद्भिः स्वाभिः स्वर्गतरंगिणी 4.2.52.
निर्विशंति सदा काश्यां फलान्यानंदवंत्यपि
आनंदरूपा जायंते तेन काश्यां हि जंतवः
चरणौ विचरेतांयौ विश्वभर्तृ पुरी भुवि
इह श्रुतिमतां पुंसां याभ्यां काशी श्रुता सकृत्
येनानुमन्यते चैषा काशी सर्वप्रमाणभूः ययैतद्धूर्जटेर्धाम धृतं स्व विषयीकृतम्
वरं तृणानि धान्यानि तानि वात्याहतान्यपि
अद्य मे सफलं चायुः परार्धद्वय संमितम्
अहो मे धर्मसंपत्तिरहोमे भाग्यगौरवम्
अद्य मे स्वतपो वृक्षो मनोरथफलैरलम्
मया व्यधायि बहुधा सृष्टिः सृष्टिं वितन्वता 4.2.52.
इति हृष्टमना वेधा दृष्ट्वा वाराणसीं पुरीम्
जलार्द्राक्षतपाणिश्च स्वस्त्युक्त्वा पृथिवीभुजे