अत्र त्रिलोचनादन्यं समर्चयतियोल्पधीः
एको मृत्युंजयः पूज्यो जन्ममृत्युजराहरः
कालकालं समाराध्य भृंगी कालं जिगायवै
विजिग्ये त्रिपुरं यस्तु हेलयैकेषु मोक्षणात्
त्रिजगज्जयिनो हेतोस्त्र्यक्षस्याराधनं परम्
यस्याक्षिपक्ष्मसंकोचाज्जगत्संकोचमेत्यदः 4.2.51.
शंभोर्लिंगं समभ्यर्च्य पुरुषार्थचतुष्टयम्
समर्च्य शांभवं लिंगमपिजन्मशतार्जितम्
किंकिं न संभवेदत्र शिवलिंगसमर्चनात्
त्रैलोक्यैश्वर्यसंपत्तिर्मया प्राप्ता सहस्रगो
अयमेव परोयोगस्त्विदमेव परं तपः
यैर्लिंगं सकृदप्यत्र पूजितं पार्वतीपतेः
सर्वं परित्यज्य रवे यो लिंगं शरणं गतः
लिंगार्चने भवेद्वृद्धिस्तेषामेवात्र भास्कर
न लिंगाराधनात्पुण्यं त्रिषुलोकेषु चापरम्
तस्माल्लिंगं त्वमप्यर्क समर्चय महेशितुः 4.2.51.
इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यं तदारभ्य सहस्रगुः
गुरुत्वेन तदाकल्य विवस्वानादिकेशवम्
अतः स केशवादित्यः काश्यां भक्ततमोनुदः
केशवादित्यमाराध्य वाराणस्यां नरोत्तमः
तत्र पादोदके तीर्थेकृतसर्वोदकक्रियः
अगस्ते रथसप्तम्यां रविवारो यदाप्यते
स्नात्वोषसि नरो मौनी केशवादित्यपूजनात्
यद्यज्जन्मकृतं पापं मया सप्तसु जन्मसु
एतज्जन्मकृतं पापं यच्च जन्मांतरार्जितम्
इति सप्तविधं पापं स्नानान्मे सप्तसप्तिके 4.2.51.
एतन्मंत्रत्रयं जप्त्वा स्नात्वा पादोदके नरः
केशवादित्यमाहात्म्यं शृण्वञ्श्रद्धासमन्वितः
हरिकेशवने रम्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्
उच्चदेशेभवत्पूर्वं विमलो नाम बाहुजः