इत्योंकृत्य समापृच्छ्य कद्रूं द्रुतगतिः खगी
नागांतकस्ततः प्राह मातरं चिंतयातुराम्
विनता प्राह तं पुत्रं संप्रहृष्टतनूरुहा
संति तत्रापि बहुशो निषादा मत्स्यघातिनः
परप्राणैर्निजप्राणान्ये पुष्णंतीह दुर्धियः
बहुहिंसाकृतां हिंसा भवेत्स्वर्गस्य साधनम्
निषादेष्वपि चेद्विप्रः कश्चिद्भवति पुत्रक
अभक्ष्यो यस्त्वया प्रोक्तस्तच्चिह्नं किं चनात्थ मे
यज्ञसूत्रं गले यस्य सोत्तरीयं सुनिर्मलम्
सपवित्रौ करौ यस्य यन्नीवी कुशगर्भिणी 4.1.50.
उच्चरेदृग्यजुःसाम्नामृचमेकामपीह यः
गरुड उवाच तस्यैतेष्वेकमप्येव न मन्ये लक्ष्मबोधकम्
लक्ष्मांतरं समाचक्ष्व द्विजबोधकरं प्रसूः
तच्छ्रुत्वा विनता प्राह यस्ते कंठगतोंऽगज
द्विजमात्रेपि या हिंसा सा हिंसा कुशलाय न
निशम्य काश्यपिरितिप्रसूपादौप्रणम्य च
दूरादालोकयांचक्रे निषादान्मत्स्यजीविनः
अंधीकृत्य दिशोभागानब्धिरोधस्युपाविशत्
कांदिशीका निषादास्तु विविशुस्तत्र च स्वयम्
जज्वालेंगलसंस्पर्शो द्विजस्तत्कंठकंदलीम् 4.1.50.
प्रवेश्य कंठतालुस्थं तं विज्ञाय द्विजस्फुटम्
तमुद्गीर्णं नरं दृष्ट्वा पक्षिराट्समभाषत
स तदाहेति विप्रोहं पृष्टः सन्गरुडाग्रतः
तं प्रेष्य गरुडो दूरं भक्षयित्वाथ भूरिशः
तं दृष्ट्वा तिग्मतेजस्कं ज्वालाततदिगंतरम्
ते सन्नह्यंत युद्धाय सज्जीकृत बलायुधाः
तिर्यग्गतीरविर्नायं नायमग्निः सधूमवान्
न दैत्येषु प्रभेदृक्स्यान्नाकृतिर्दानवेष्वियम्
यावत्संभावयंतीति नीतिज्ञा अपि निर्जराः
निपेतुः पक्षवातेन सायुधाश्च सवाहनाः 4.1.50.