विश्वेश्वरि त्वमसि विश्वजनस्य कर्त्री त्वं पालयित्र्यसि तथा प्रलयेपिहंत्री
मातर्भवानि भवती भवतीव्रदुःखसंभारहारिणि शरण्यमिहास्ति नान्या
ये त्वा स्मरंति सततं सहजप्रकाशां काशीपुरीस्थितिमतीं नतमोक्षलक्ष्मीम्
मातस्तवांघ्रियुगलं विमलं हृदिस्थं यस्यास्ति तस्य भुवनं सकलं करस्थम् 4.1.49.
त्वं देवि वेदजननी प्रणवस्वरूपा गायत्र्यसि त्वमसि वै द्विजकामधेनुः
गौरि त्वमेव शशिमौलिनि वेधसि त्वं सावित्र्यसि त्वमसि चक्रिणि चारुलक्ष्मीः
स्तुत्वेति तां स्मरहरार्धशरीरशोभां श्रीमंगलाष्टक महास्तवनेन भानुः
मित्रमन्नेत्रगो नित्यं प्रपश्ये तच्चराचरम्
मम मूर्तिर्भवान्सूर्य सर्वज्ञो भव सर्वगः
सर्वेषां सर्वदुःखानि भक्तानां त्वं निराकुरु
अनेन मां परिष्टुत्य नरो मद्भक्तिमाप्स्यति
अनेन मंगलागौरीं स्तुत्वा मंगलमाप्स्यति
एतत्स्तोत्रवरं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्
त्रिसंध्यं परिशुद्धात्मा काशीं प्राप्स्यति दुर्लभाम् 4.1.49.
ध्रुवदैनंदिनं पापं क्षालितं नात्र संशयः
त्रिकालं योजयेन्नित्यमेतत्स्तोत्रद्वयंशुभम्
एतत्स्तोत्रद्वयं दद्यात्काश्यां नैःश्रेयसीं श्रियम्
एतत्स्तोत्रद्वयं जप्यं त्यक्त्वा स्तोत्राण्यनेकशः
तदावयोःस्तवादस्मान्निष्प्रपंचो जनो भवेत्
अंते निर्वाणमाप्नोति जपन्स्तोत्रमिदं नरः
त्वया प्रतिष्ठितं लिंगं गभस्तीश्वरसंज्ञितम्
त्वया गभस्तिमालाभिश्चांपेयांबुजकांतिभिः
गभस्तीश्वर इत्याख्यां ततो लिंगमवाप्स्यति
न जातु जायते मातुर्जठरे धूतकल्मषः 4.1.49.
चैत्रशुक्लतृतीयायामुपोषणपरायणः
रात्रौ जागरणं कृत्वा गीतनृत्यकथादिभिः
संभोज्यपरमान्नाद्यैर्दत्त्वान्येभ्योपि दक्षिणाम्
अष्टोत्तरशताभिश्च तिलाज्याहुतिभिः प्रगे
श्रद्धया समलंकृत्य भूषणैर्द्विजदंपती
इति मंत्रं समुच्चार्य प्रातः कृत्वाथ पारणम्