प्रतिष्ठाप्य महालिंगं गभस्तीश्वर संज्ञितम्
दिव्यवर्षसहस्रं तु शतेन गुणितं मुने
स्वरूपतस्तु तपनस्त्रिलोकीतापनक्षमः
मयूखैस्तत्र सवितुस्त्रैलोक्यदहनक्षमैः 4.1.49.
वैमानिकैर्विष्णुपदे तत्यजे च गतागतम्
मयूखा एव दृश्यंते तिर्यगूर्ध्वमधोपि च
तस्यवै महसां राशेस्तपोराशेस्तपोर्चिषाम्
सूर्य आत्मास्य जगतो वेदेषु परिपठ्यते
जगच्चक्षुरसौ सूर्यो जगदात्मैष भास्करः
तमोंधकूपपतितमुद्यन्नेष दिनेदिने
उदितेऽत्रोदिमो नित्यमस्तं यात्यस्तमाप्नुमः
इति व्याकुलितं विश्वं पश्यन्विश्वेश्वरः स्वयम्
मयूखमालिनं शंभुरालोक्याति सुनिश्चलम्
उवाच च प्रसन्नात्मा श्रीकंठः प्रणतार्तिहृत् 4.1.49.
निरुद्धेंद्रियवृत्तित्वाद्ब्रध्नो ध्यानसमाधिना
काष्ठीभूतं तु तं ज्ञात्वा शिवः पस्पर्श पाणिना
तत उन्मीलयांचक्रे लोचने विश्वलोचनः
परिव्यपेतसंतापस्तपनः स्पर्शनाद्विभोः
मित्रो नेत्रातिथीकृत्य त्र्यक्षं प्रत्यक्षमग्रतः
भूतनाथ भवभीतिहारक त्वां नतोस्मि नतवांछितप्रद
चंद्रचूडमृड धूर्जटे हर त्र्यक्ष दक्ष शततंतुशातन
नीललोहित समीहितार्थ दहे(?)द्व्येकलोचन विरूपलोचन
वामदेवशितिकंठशूलभृच्चंद्रशेखर फणींद्रभूषण
त्र्यंबक त्रिपुरसूदनेश्वर त्राणकृत्त्रिनयनत्रयीमय 4.1.49.
शर्वरीरहितशर्वसर्वगस्वर्गमार्गसुखदापवर्गद
शंकरोग्रगिरिजापते पते विश्वनाथविधिविष्णु संस्तुत
विश्वरूपपररूप वर्जितब्रह्मजिह्मरहितामृतप्रद
इत्थं परीत्य मार्तंडो मृडं देवं मृडानिकाम्
रविरुवाच देवि त्वदीयचरणांबुजरेणुगौरीं भालस्थलीं वहति यः प्रणतिप्रवीणः
श्रीमंगले सकलमंगलजन्मभूमे श्रीमंगले सकलकल्मषतूलवह्ने