विश्वेशात्पश्चिमाशायां सांबेनात्र महात्मना
इयं भविष्या तन्मूर्तिरगस्ते त्वत्पुरोऽकथि नरो भवति निष्पापः काशीवास फलं लभेत्
सांबादित्यस्य माहात्म्यं कथितं ते महामते
इदानीं द्रौपदादित्यं कथयिष्यामि तेनघ
सूत उवाच पाराशर्यमुने व्यास कुमारः कुंभजन्मने
संदेहो नात्र कर्तव्यो यतस्तद्गोचरोखिलम्
पृथिव्यां पंचधा भूत्वा प्रादुरासीज्जगद्धितः
उमापि च जगद्धात्री द्रुपदस्य महीभुजः
पंचापि पांडुतनयाः साक्षाद्रुद्रवपुर्धराः
नारायणोपि कृष्णत्वं प्राप्य तत्साहचर्यकृत्
प्रतपंतः पृथिव्यां ते पार्थाश्चेरुः पृथक्पृथक्
कदाचित्ते महावीरा भ्रातृव्यप्रतिपादिताम्
पांचाल्यपि च तत्पत्नी पतिव्यसनतापिता
आराधितोथ सविता तया द्रुपदकन्यया 4.1.49.
उवाच च प्रसन्नात्मा भास्करो द्रुपदात्मजाम्
आराधयंतीं भावेन सर्वत्र शुचिमानसाम्
स्थाल्यैतया महाभागे यावंतोऽन्नार्थिनो जनाः
भुक्तायां त्वयि रिक्तैषा पूर्णभक्ता भविप्यति
इत्थं वरस्तया लब्धः काश्यामादित्यतो मुने
आराधयिष्यति नरः क्षुद्बाधा तस्य नश्यति
अन्यश्च मे वरो दत्तो विश्वेशेन पतिव्रते
प्राग्रवे त्वां समाराध्य यो मां द्रक्ष्यति मानवः
अतो धर्माप्रिये नित्यं प्राप्य विश्वेश्वराद्वरम्
ये मामत्र भजिष्यंति मानवाः श्रद्धयान्विताः
भवतीं मत्समीपस्थां युधिष्ठिरपतिव्रताम् 4.1.49.
येर्चयिष्यंति भावेन पुरुषा वास्त्रियोपि वा
न व्याधिजं भयं क्वापि न क्षुत्तृड्दोषसंभवम्
आदित्यस्य कथामेतां द्रौपद्याराधितस्य वै
स्कंद उव।च द्रौपदादित्यमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं मया -
पुरा पंचनदे तीर्थे त्रिषुलोकेषु विश्रुते