संचयाः सर्ववस्तूनां चिरं तिष्ठति नो क्वचित्
धन्या सुलक्षणा चैषा योग्याऽनुग्रहकर्मणि
सुलक्षणा शुभाचारा सखी मेस्तु शुभोद्यमा
यथा जया च विजया यथा चैव जयंतिका
यथा चंपकमाला च यथा मलयवासिनी
अशोका च विशोका च यथा मलयगंधिनी
यथा च कोकिलालापा यथा मधुरभाषिणी
दृगंचलेंगितज्ञा च यथा कृतमनोरथा 4.1.47.
अतिप्रिया भवित्री मे यद्बाल ब्रह्मचारिणी
दिव्यांबरा दिव्यगंधा दिव्यज्ञानसमन्विता
एषापि काशिराजस्य कुमार्यस्त्विह बर्करी
अनया त्वर्ककुंडेस्मिन्पुष्ये मासि रवेर्दिने
राजपुत्री ततः पुण्यादस्त्वेषा शुभलोचना
बर्करीकुंडमित्याख्या त्वर्ककुंडस्य जायताम्
उत्तरार्कस्य देवस्य पुष्ये मासि रवेर्दिने
मृडान्याभिहि तं सर्वं कृत्वैतद्विश्वगो विभुः
कथितं ते महाभाग सांबादित्यं निशामय
श्रुत्वैतत्पुण्यमाख्यानं शुभं लोलोत्तरार्कयोः 4.1.47.
स्कंद उवाच शृणुष्व मैत्रावरुणे द्वारवत्यां यदूद्वहः
आविरासीत्स्वयं कृष्णः कृष्णवर्त्मप्रतापवान्
साशीतिलक्षं तस्यासन्कुमारा अर्कवर्चसः
अतीवरूपसंपन्ना अतीव सुमहाबलाः
तांद्रष्टुं मानसः पुत्रो ब्रह्मणस्तपसांनिधिः । उरस्थलस्थ तुलसी मालया समलंकृतः
गोपीचंदननिर्यास लसदंगविलेपनः
आजगामांबरचरो नारदो द्वारकापुरीम्
तंदृष्ट्वा नारदं सर्वे विनम्रतरकंधराः
सांबः स्वरूपसौंदर्य गर्वसर्वस्वमोहितः 4.1.48.
सांबस्य तमभिप्रायं विज्ञाय स महामुनिः
कृष्णोथ दृष्ट्वाऽऽगच्छंतं प्रत्युद्गम्य च नारदम्
कृत्वा कथा विचित्रार्थास्तत एकांतवर्तिनः