स्मृतिमात्रपथंगतोपि यस्त्रिविध तापमपाकरोत्यलम्
अपि काशि समागतोऽनिलो यदि गात्राणि परिष्वजेन्मम
अगमिष्यदहोकथं सतापो ननु दक्षांगजयाय एधितः
न तथोज्झितदेहयातया मम दक्षोद्भवयामनोऽदुनोत्
अयि काशि मुदा कदा पुनस्तव लप्स्ये सुखमंगसंगजम्
अयि काशि विनाशिताघसंघे तवविश्लेषजआशुशुक्षणिः
अगमन्मम दक्षजा वियोगजो दवथुः प्राग्घिमवत्सुतौषधेन
मनसेति गृणंस्तदा शिवः सुतरां संवृततापवैकृतः 4.1.44.
प्रियया वपुषोर्धयानयाप्यपरिज्ञात वियोगकारणः
तव भूतिरहो विभूतिदात्री सकलापत्कलिकापि भूतधात्री
त्वदनीक्षणतः क्षणाद्विभो प्रलयं यांति जगंति शोच्यवत्
भवतः परितापहेतवो न भवंतींदु दिवाकराग्नयः
भुजगाभुजगाः सदैव तेऽमी न विषं संक्रमते च नीलकंठ
इति संसृतिसंबीजजनन्याभिहिते हिते
सत्वरं शिवयाज्ञायि ध्रुवं काश्याहृतोहरः
अथबालसखी भूत तत्तत्काननवीरुधम्
कृतपुंडरीकशोभां स्मरहरकाशीं पुरीं यावः
धराधरेंद्रस्य धरातिसुंदरा न मां तथास्यापि धिनोति धूर्जटे 4.1.44.
न यत्र काश्यां कलिकालजं भयं न यत्र काश्यां मरणात्पुनर्भवः
किमत्र नो संति पुरः सहस्रशः पदेपदे सर्वसमृद्धिभूमयः
त्रिविष्टपे संति न किं पुरः शतं समस्तकौतूहलजन्मभूमयः
न केवलं काशिवियोगजो ज्वरः प्रबाधते त्वां तु तथा यथात्र माम्
मया न मेने ममजन्मभूमिका वियोगजन्मा परिदाघईशितः
न मोक्षलक्ष्म्योत्र समक्षमीक्षितास्तनूभृता केनचिदेव कुत्रचित्
न मुक्तिरस्तीह तथा समाधिना स्थिरेंद्रियत्वोज्झित तत्समाधिना
न नाकलोके सुखमस्ति तादृशं कुतस्तु पातालतलेऽतिसुंदरे
क्षेत्रे त्रिशूलिन्भवतोऽविमुक्ते विमुक्तिलक्ष्म्या न कदापि मुक्ते
षडंगयोगान्नहि तादृशी नृभिः शरीरसिद्धिः सहसात्र लभ्यते 4.1.44.
वरं हि तिर्यक्त्वमबुद्धिवैभवं न मानवत्वं बहुबुद्धिभाजनम्
दृशौ कृतार्थे कृतकाशिदर्शने तनुःकृतार्था शिवकाशिवासिनी