वह्नौ स्वर्लोकमापन्ने जाते मध्यंदिने नृपः
महानसाधिकृतयो वेपमानास्ततो मुहुः
सूपकारा ऊचुः किंचिद्विज्ञप्तुकामाः स्मोप्यकांडेरणपंडित
यदि विश्रुणयेद्राजन्भवानभयदक्षिणाम्
भ्रूसंज्ञयाकृतादेशाः प्रशस्तास्येनभूभुजा
न जानीमो वयं नाथ त्वत्प्रतापभयार्दितः
कृशानौ कृशतां प्राप्ते कथं पाकक्रिया भवेत्
प्रभोरादेशमासाद्य तामिहैवानयामहे 4.1.43.
श्रुत्वांधसिकवाक्यं स महासत्त्वो महामतिः
क्षणं संशीलयंस्तत्र ददर्श तपसोबलात्
अप्यहासीदितोलोकाज्जगाम च सुरालयम्
तेषामेवविचाराच्च हानिरेषा सुपर्वणाम्
पितामहेन महतो गौरवात्प्रतिपादितम्
पौराः समागता द्वारि सह जानपदैर्नरैः
दत्त्वोपदं यथार्हं ते प्रणेमुः क्षोणिवज्रिणम्
केचिच्च समुदा दृष्ट्या केचिच्च करसंज्ञया
तेजिरे भेजिरे सर्वे रत्नार्चिः परिसेविते राज्ञः शतशलाकस्थच्छत्रस्यच्छाययाशुभे
विशांपतिरथोवाच तन्मुखच्छाययेरितम् 4.1.43.
अस्मत्कुले मूलभूतो भास्करो मान्य एव नः 4.1.43.
अथ मंदरकंदरोदरोल्लसद समद्युति रत्नमंदिरे
निवसञ्जगदीश्वरो हरः कृशरजनीश कलामनोहरः
विरहानलशांतये तदा समलेपि त्रिपुरारिणापि यः ।। मलयोद्भव पंक एष स प्रतिपेदेह्यधुना पिपांसुताम् । ३ परितापहराणि पद्मिनीनां मृदुलान्यपि कंकणीकृतानि
यदु दुग्धनिधिं निमथ्यदेवैर्मृदुसारः समकर्षि पूर्णचंद्रः
यददीधरदेष जाततापः पृथुले मौलिजटानि कुंजकोणे
महतो विरहस्य शंकरः प्रसभंतस्यवशी वशंगतः
अतिचित्रमिदं यदात्मना शुचिरप्येष कृपीटयोनिना
निजभालतलं कलानिधेः कलया नित्यमलंकरोति यः
गरलं गलनालिकातले विलसेदस्य न तेन तापितः 4.1.44.
विलसद्धरिचंदनोदकच्छटया तद्विरहापनुत्तये
सकलभ्रममेष नाशयेत्स्रगहित्वाद्यपदेशजं हरः