तावद्गर्जंति पापानि तावद्गर्जेद्यमो नृपः
प्राप्तविश्वेश्वरावासः पीतोत्तरवहापयाः
करिष्येत्कुपितःकालः किंकाशीवासिनां नृणाम्
यथा प्रयाति शिशुता कौमारं च यथा गतम्
यावन्नहि जराक्रांतिर्यावन्नेंद्रियवैक्लवम्
अन्यानि काललक्ष्माणि तिष्ठंतु कलशोद्भव
पराभूतो हि जरया सर्वैश्च परिभूयते
सुतावाक्यं न कुर्वंति पत्नी प्रेमापि मुंचति
आश्लिष्टं जरया दृष्ट्वा परयोषिद्विशंकिता 4.1.42.
न जरा सदृशो व्याधिर्न दुःखं जरया समम्
न जीयते तथा कालस्तपसा योगयुक्तिभिः
विनायज्ञैर्विनादानैर्विना व्रतजपादिभिः
काशीप्राप्तिरयं योगःकाथीप्राप्तिरिदं तपः
कः कलिकोथवा कालः का जरा किं च दुष्कृतम्
कलिस्तानेव बाधेत कालस्तांश्च जिघांसति
एनांसि तांश्च बाधंते ये न काशीं समाश्रिताः तारकं ज्ञानमासाद्य ते मुक्ताः कर्मपाशतः
धनिनो न तथा सौख्यं प्राप्नुवंति नराः क्वचित्
वरं काशीसमावासी नासीनो द्युसदां पदम्
स्थितोपि भगवनीशो मंदरं चारुकंदरम् 4.1.42.
काशीं संत्याजयामास कथमागाच्च मंदरात्
तपसा तस्य संतुष्टो मंदरस्यैव भूभृतः
गते विश्वेश्वरे देवे मंदरं गिरिसुंदरम्
क्षेत्राणि वैष्णवानीह त्यक्त्वा विष्णुरपि क्षितेः
स्थानानि गाणपत्यानि गणेशोपि ततो व्रजत्
सूरः सौराणि संत्यज्य गतश्चायतनादरम्
गतेषु देवसंघेषु पृथिव्याः पृथिवीपतिः
विधाय राजधानीं स वाराणस्यां सुनिश्चलाम्
सूर्यवत्स प्रतपिता दुर्हृदां हृदि नेत्रयोः
अखंडमाखंडलवत्कोदंडकलयन्रणे 4.1.43.
स धर्मराजवज्जातो धर्माधर्मविवेचकः