जलस्य धारणं मूर्ध्नि विश्वेश स्नानजन्मनः 4.1.41.
तानि चिह्नानि कतिचिद्ब्रूहि मे परिपृच्छतः
मृत्यौ निकटमापन्ने मुने तानि निशामय
याम्यनासापुटे यस्य वायुर्वाति दिवानिशम्
अहोरात्रं त्र्यहोरात्रं रविर्वहति संततम्
वहेन्नासापुटयुगे दशाहानि निरंतरम्
नासावर्त्म द्वयं हित्वा मातरिश्वा मुखाद्वहेत्
अकस्मादेवयत्काले मृत्युः सन्निहितो भवेत्
सूर्ये सप्तमराशिस्थे जन्मर्क्षस्थे निशाकरे
अकस्माद्वीक्षते यस्तु पुरुषं कृष्णपिंगलम्
यस्य बीजं मलं मूत्रं क्षुतं मूत्रं मलं तु वा 4.1.42.
व्यभ्रेह्नि वारिपूर्णास्यः पृष्ठीकृत्य दिवाकरम्
अरुंधतीं ध्रुवं चैव विष्णोस्त्रीणिपदानि च
अरुंधती भवेज्जिह्वा ध्रुवो नासाग्रमुच्यते
वेत्ति नीलादिवर्णस्य कटम्लादिरसस्यहि
षण्मासमृत्योर्मर्त्यस्य कंठोष्ठरसना रदाः
रेतः करजनेत्रांता नीलिमानं भजंति चेत्
द्रुतमारुह्यशरठस्त्रिवर्णो यस्य मस्तके
सुस्नातस्यापि यस्याशु हृदयं परिशुष्यति 4.1.42.
प्रतिबिंबं भवेद्यस्य पदखंडपदाकृति
छाया प्रकंपते यस्य देहबंधेपि निश्चले
निजस्य प्रतिबिंबस्य नीराज्यमुकुरादिषु
मतिर्भ्रश्येत्स्खलेद्वाणी धनुरैद्रं निरक्षितै
दिवा च तारकाचक्रं रात्रौ व्योमवितारकम्
भूरुहे भूधराग्रे च गंधर्वनगरालयम्
सर्वेष्वेतेषु चिह्नेषु यद्येकमपि वीक्षते
करावरुद्ध श्रवणः शृणोति न यदा ध्वनिम्
यः पश्येदात्मनश्छायां दक्षिणाशा समाश्रिताम्
प्रोह्यते भक्ष्यते वापि पिशाचासुरवायसैः 4.1.42.
रासभैः करभैः कीशैः श्वेनैरश्वतरैर्बकैः