अल्पाहारो रहःस्थायी त्त्विंद्रियार्थेष्वलोलुपः
आश्रमे तु यतिर्यस्य मुहूर्तमपि विश्रमेत् 4.1.41.
संचितं यद्ग्रहस्थेन पापमामरणांतिकम्
दृष्ट्वा जराभिभवनमसह्यं रोगपीडितम्
नानायोनि निवासं च वियोगं च प्रियैः सह
पुनर्निरयसंवासंनानानरकयातनाः
देहेष्वनित्यतां दृष्ट्वा नित्यता परमात्मनः
करपात्रीति विख्याता भिक्षापात्रविवर्जिता
आश्रमांश्चतुरस्त्वेवं क्रमादासेव्य पंडितः
असंयतः कुबुद्धीनामात्मा बंधाय कल्पते
श्रुति स्मृति पुराणं च विद्योपनिषदस्तथा
वेदानुवचनं ज्ञात्वा ब्रह्मचर्य तपो दमः 4.1.41.
स हि सर्वैर्विजिज्ञास्य आत्मैवाश्रमवर्तिभिः
आत्मज्ञानेन मुक्तिः स्यात्तच्च योगादृते नहि
नारण्यसंश्रयाद्योगो न नानाग्रंथ चिंतनात्
न च पद्मासनाद्योगो न वा घ्राणाग्रवीक्षणात्
अभियोगात्सदाभ्यासात्तत्रैव च विनिश्चयात्
आत्मक्रीडस्य सततं सदात्ममिथुनस्य च
अत्रात्मव्यतिरेकेण द्वितीयं यो न पश्यति
संयोगस्त्वात्ममनसोर्योग इत्युच्यते बुधैः
विषयेंद्रिय संयोगो योग इत्यप्यपंडितैः
दुर्निवारा मनोवृत्तिर्यावत्सा न निवर्तते 4.1.41.
वृत्तिहीनं मनः कृत्वा क्षेत्रज्ञे परमात्मनि
बहिर्मुखानि सर्वाणि कृत्वा खान्यंतराणि वै
सर्वभावविनिर्मुक्तं क्षेत्रज्ञं ब्रह्मणि न्यसेत्
यन्नास्ति सर्वलोकेषु तदस्तीति विरुध्यते
स्वसंवेद्यं हि तद्ब्रह्म कुमारी स्त्री सुखं यथा
नित्याभ्यसनशीलस्य स्वसंवेद्यं हि तद्भवेत्
क्षणमप्येकमुदकं यथा न स्थिरतामियात्
अतोऽनिलं निरुंधीत चित्तस्य स्थैर्य हेतवे