सर्वत्र ममता शून्यः सर्वत्र समतायुतः
ध्यानं शौचं तथा भिक्षा नित्यमेकांतशीलता 4.1.41.
वार्षिकांश्चतुरोमासान्विहरेन्न यतिः क्वचित्
गच्छेत्परिहरन्जन्तून्पिबेत्कं वस्त्रशोधितम्
चरेदात्मसहायश्च निरपेक्षो निराश्रयः
कुसुंभवासा दंडाढ्यो भिक्षाशी ख्यातिवर्जितः
न ग्राह्यं तैजसं पात्रं भिक्षुकेण कदाचन
गोसहस्रवधं पापं श्रुतिरेषा सनातनी
कोटिद्वयं ब्रह्मकल्पं कुंभीपाकी न संशयः
विधूमेसन्न मुसले व्यंगारे भुक्तवज्जने
अल्पाहारो रहःस्थायी त्त्विंद्रियार्थेष्वलोलुपः
आश्रमे तु यतिर्यस्य मुहूर्तमपि विश्रमेत् 4.1.41.
संचितं यद्ग्रहस्थेन पापमामरणांतिकम्
दृष्ट्वा जराभिभवनमसह्यं रोगपीडितम्
नानायोनि निवासं च वियोगं च प्रियैः सह
पुनर्निरयसंवासंनानानरकयातनाः
देहेष्वनित्यतां दृष्ट्वा नित्यता परमात्मनः
करपात्रीति विख्याता भिक्षापात्रविवर्जिता
आश्रमांश्चतुरस्त्वेवं क्रमादासेव्य पंडितः
असंयतः कुबुद्धीनामात्मा बंधाय कल्पते
श्रुति स्मृति पुराणं च विद्योपनिषदस्तथा
वेदानुवचनं ज्ञात्वा ब्रह्मचर्य तपो दमः 4.1.41.
स हि सर्वैर्विजिज्ञास्य आत्मैवाश्रमवर्तिभिः
आत्मज्ञानेन मुक्तिः स्यात्तच्च योगादृते नहि
नारण्यसंश्रयाद्योगो न नानाग्रंथ चिंतनात्
न च पद्मासनाद्योगो न वा घ्राणाग्रवीक्षणात्
अभियोगात्सदाभ्यासात्तत्रैव च विनिश्चयात्
आत्मक्रीडस्य सततं सदात्ममिथुनस्य च
अत्रात्मव्यतिरेकेण द्वितीयं यो न पश्यति
संयोगस्त्वात्ममनसोर्योग इत्युच्यते बुधैः