एतन्नवानां नवकं ज्ञात्वा प्रियमवाप्नुयात्
सत्यं शौचमहिंसा च क्षांतिर्दानं दया दमः
अभ्यस्य नवतिं चैतां स्वर्गमार्गप्रदीपिकाम्
जिह्वा भार्या सुतो भ्राता मित्र दास समाश्रिताः
पानं दुर्जन संसर्गः पत्या च विरहोटनम्
समर्घं धान्यमुद्धत्य महर्घं यः प्रयच्छति ।।4.1.40.
अग्रे माहिषिकं दृष्ट्वा मध्ये च वृषलीपतिम्
महिषीत्युच्यते नारी या च स्याद्व्यभिचारिणी
स्व वृषं या परित्यज्य परवृषे वृषायते
यावदुष्णं भवत्यन्नं यावन्मौनेन भुज्यते
विद्याविनयसंपन्ने श्रोत्रिये गृहमागते
भ्रष्टशौचवताचारे विप्रे वेदविवर्जिते
यस्य कोष्ठगतं चान्नं वेदाभ्यासेन जीर्यति
न स्त्रीणां वपनं कार्यं न च गाः समनुव्रजेत्
सर्वान्केशान्समुद्धृत्य च्छेदयेदंगुलद्वयम्
राजा वा राजपुत्रो वा ब्राह्मणो वा बहुश्रुतः ।। 4.1.40.
माक्षिकं फाणितं शाकं गोरसं लवणं घृतम् ।। 4.1.40.
मा देहीति च यो ब्रूयाद्गवाग्निब्राह्मणेषु च 4.1.40.
चैत्यवृक्षं चितिं यूपं शिवनिर्माल्यभोजिनम् 4.1.40.
फाणितं गोरसं तोयं लवणं मधुकांजिकम् 4.1.40.
अहोरात्रोषितो भूत्वा पंचगव्येन शुध्यति
न शब्दशास्त्राभिरतस्य मोक्षो न चैव रम्या वसथप्रियस्य 4.1.40.
स सर्वतीर्थसुस्नातः स सर्वक्रतुदीक्षितः
वलीपलितसंयुक्तस्तृतीयाश्रममाविशेत्
अपत्यापत्यमालोक्य ग्राम्याहारान्विसृज्य च
वसानश्चर्मचीराणि साग्निर्मुन्यन्नवर्तनः
शाकमूलफलैर्वापि पंचयज्ञन्न हापयेत्
अनादाता च दाता च दांतः स्वाध्यायतत्परः
मुन्यन्नैः स्वयमानीतैः पुरोडाशांश्च निर्वपेत्
वर्जयेच्छेलुशिग्रू च कवकं पललं मधु