हव्यकव्यनियुक्तौ तु भक्ष्यौ पाठीनरोहितौ
श्वाविद्गोधे प्रशस्ते च ज्ञाताश्च मृगपक्षिणः
यज्ञार्थं पशुहिंसा या सा स्वर्ग्या नेतरा क्वचित्
प्राणात्यये क्रतौ श्राद्धे भैषजे विप्रकाम्यया
न तादृशं भवेत्पापं मृगयावृत्तिकांक्षिणः
मखार्थं ब्रह्मणा सृष्टाः पशु द्रुम मृगौषधीः
पितृदेवक्रतुकृते मधुपर्कार्थमेव च 4.1.40.
यो जंतूनात्मपुष्ट्यर्थं हिनस्ति ज्ञानदुर्बलः
भोक्तानुमंता संस्कर्ता क्रयिविक्रयि हिंसकाः
प्रत्यब्दमश्वमेधेन शतं वर्षाणि यो यजेत्
यथैवात्मा परस्तद्वद्द्रष्टव्यः सुखमिच्छता
सुखं वा यदि वा चान्यद्यत्किंचित्क्रियते परे
न क्लेशेन विना द्रव्यमर्थहीने कुतः क्रियाः
सुखं हि सर्वैराकांक्ष्यं तच्च धर्मसमुद्भवम्
न्यायागतेन द्रव्येण कर्तव्यं पारलौकिकम्
विधिहीनं तथाऽपात्रे यो ददाति प्रतिग्रहम्
व्यसनार्थे कुटुंबार्थे यदृणार्थे च दीयते 4.1.40.
मातापितृविहीनं यो मौंजीपाणिग्रहादिभिः
अग्निहोत्रैर्न तच्छ्रेयो नाग्निष्टोमादिभिर्मखैः
यो ह्यनाथस्य विप्रस्य पाणिं ग्राहयते कृती
पितृगेहे तु या कन्या रजः पश्येदसंस्कृता
यस्तां परिणयेन्मोहात्स भवेद्वृषलीपतिः
विज्ञाय दोषमुभयोः कन्यायाश्च वरस्य च
स्त्रियः पवित्राः सततं नैता दुष्यंति केनचित्
पूर्वं स्त्रियः सुरैर्भुक्ताः सोमगंधर्व वह्निभिः
स्त्रीणां शौचं ददौ सोमः पावकः सर्वमेध्यताम्
कन्यां भुंक्ते रजःकालेऽग्निः शशी लोमदर्शने 4.1.40.
दृश्यरोमात्वपत्यघ्नी कुलघ्न्युद्गतयौवना
कन्यादानफलप्रेप्सुस्तस्माद्द द्यादनग्निकाम्
कन्यामभुक्तां सोमाद्यैर्ददद्दानफलं लभेत्