कृतप्रसादेन विभो सृष्टिं कर्तुं चतुर्विधाम्
प्रयत्नेन मया सृष्टा सा सृष्टिस्त्वदनुज्ञया
अराजकं महच्चासीद्दुरवस्थमभूज्जगत्
मयाभिषिक्तो राजर्षिः प्रजाः पातुं नरेश्वरः
तवाज्ञया चेत्स्थास्यंति सर्वे दिविषदो दिवि
तथेति च मया प्रोक्तं प्रमाणीक्रियतां तु तत्
तस्य राज्ञः प्रजास्त्रातुं भूयाच्चैष मनोरथः
मर्त्यानां गणना क्वेह निमेषार्ध निमेषिणाम्
विधेश्च गौरवं रक्षंस्तथोरी कृतवान्हरः
तथा बहुतिथं कालं द्वीपोभूत्सोपि मंदरः 4.1.39.
निजमूर्तिमयं लिंगमविज्ञातं विधेरपि
विपन्नानां च जंतूनां दातुं नैःश्रेयसीं श्रियम्
मंदराद्रिगतेनापि क्षेत्रं नैतत्पिनाकिना
पुरा नंदवनं नाम क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम्
नामाविमुक्तमभवदुभयोः क्षेत्रलिंगयोः
अविमुक्तेश्वरं लिंगं दृष्ट्वा क्षेत्रेऽविमुक्तके
अर्चंति विश्वे विश्वेशं विश्वेशोर्चति विश्वकृत्
पुरा न स्थापितं लिंगं कस्यचित्केनचित्क्वचित्
आकारमविमुक्तस्य दृष्ट्वा ब्रह्माच्युतादयः
आदिलिंगमिदं प्रोक्तमविमुक्तेश्वरं महत् 4.1.39.
अविमुक्तेश नामापि श्रुत्वा जन्मार्जितादघात्
अविमुक्तेश्वरं लिंगं स्मृत्वा दूरगतोपि च
अविमुक्ते महाक्षेत्रेऽविमुक्तमवलोक्य च
यत्कृतं ज्ञानविभ्रंशादेनः पंचसु जन्मसु
अर्चयित्वा महालिंगमविमुक्तेश्वरं नरः
स्तुत्वा नत्वार्चयित्वा च यथाशक्ति यथामति
अनादिमदिदं लिंगं स्वयं विश्वेश्वरार्चितम्
संति लिंगान्यनेकानि पुण्येष्वायतनेषु च
कृष्णायां माघभूतायामविमुक्तेश जागरात्
नानायतनलिंगानि चतुर्वर्गप्रदान्यपि 4.1.39.