अगस्त्य उवाच त्याजितोहं पुरीं काशीं हरो त्याक्षीत्कुतः प्रभुः
पराधीनोहमिव किं देवदेवः पिनाकवान्
तत्याज च यथा स्थाणुः काशीं विध्युपरोधतः
प्रार्थितस्त्वं यथा लेखैः परोपकृतये मुने
प्रार्थितोभूत्किमर्थं च तन्मे ब्रूहि षडानन
अनावृष्टिरभूद्विप्र सर्वभूतप्रकंपिनी
तया तु षष्टिहायिन्या पीडिताः प्राणिनोऽखिलाः
महानिम्नेषु कच्छेषु मुनिवृत्त्या जनाः स्थिताः
क्रव्यादा एव सर्वेषु नगरेषु पुरेषु च
चौरा एव महाचौरैरुल्लुठ्यंत इतस्ततः 4.1.39.
अराजके समुत्पन्ने लोकेऽत्याहितशंसिनि
चिंतामवाप महती जगद्योनिः प्रजाक्षयात्
तासु क्षीणासु संक्षीणाः सर्वे यज्ञभुजोऽभवन्
अविमुक्ते महाक्षेत्रे तपस्यन्निश्चलेंद्रियः
रिपुंजय इति ख्यातो राजा परपुरंजयः
उवाच वचनं राजन्रिपुंजय महामते
नागकन्यां नागराजः पत्न्यर्थं ते प्रदास्यति
दिवोपि देवा दास्यंति रत्नानि कुसुमानि च
दिवोदास इति ख्यातमतो नाम त्वमाप्स्यसि
परमेष्ठिवचः श्रुत्वा ततोसौ राजसत्तमः 4.1.39.
कथं नान्ये च राजानो मां कथं कथ्यते त्वया
पापनिष्ठे च वै राज्ञि न देवो वर्षते पुनः
महाप्रसाद इत्याज्ञां त्वदीयां मूर्ध्न्युपाददे
किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं तन्मदर्थं करोषि चेत्
अविलंबेन तद्ब्रूहि कृतं मन्यस्व पार्थिव
तदादिविष(प?)दो देवा दिवि तिष्ठंतु मा भुवि
देवेषु दिवितिष्ठत्सु मयि तिष्ठति भूतले
तथेति विश्वसृक्प्रोक्तो दिवोदासो नरेश्वरः
मा गच्छंत्विह वै नागा नराः स्वस्था भवंत्वितः
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा विश्वेशं प्रणिपत्य ह 4.1.39.