अधर्मादेधते पूर्वं विद्वेष्टॄनपि संजयेत्
उद्धृत्य पंच मृत्पिंडान्स्नायात्परजलाशये
श्रद्धया पात्रमासाद्य यत्किंचिद्दीयते वसु
भूप्रदो मंडलाधीशः सर्वत्रसुखिनोन्नदाः
प्रदीपदो निर्मलाक्षो गोदाताऽर्यमलोकभाक्
वेश्मदो ऽत्युच्चसौधेशो वस्त्रदश्चंद्रलो कभाक्
सुभार्यः शिबिका दाता सुपर्यंक प्रदोपि च
ब्रह्मदो ब्रह्मलोकेज्यो ब्रह्मदः सर्वदो मतः 4.1.38.
सा च वाराणसी लभ्या सदाचारवता सदा 4.1.38.
इति श्रुत्वा वचः स्कंदो मैत्रावरुणिभाषितम्
स्कंद उवाच नैःश्रेयस्याः श्रियोहेतुमविमुक्त समाश्रयाम्
परं ब्रह्म यदाम्नातं निष्प्रपंचं निरात्मकम्
तदेतत्क्षेत्रमापूर्य स्थितं सर्वगमप्यहो
भवो ध्रुवं यदत्रैव मोचयेत्तं निशामय
सुमहद्भिस्तपोभिर्वा शिवोन्यत्र विमोचयेत्
न तपांस्यतिदीर्घाणि काश्यां मुक्त्यै शिवोर्थयेत्
अयमेव महायोग उपयोगस्त्विहा परः
यद्दत्तं सुमनोवृत्त्या महादानं तदत्र वै
स्नात्वा गंगामृते शुद्धे तप एतदिहोत्तमम् तुला पुरुष एतस्याः कलां नार्हति षोडशीम्
हृदि संचिंत्य विश्वेशं क्षणं यद्विनिमील्यते 4.1.39.
इदमेव तपोत्युग्रं यदिंद्रिय विलोलताम्
मासि मासि यदाप्येत व्रताच्चांद्रायणात्फलम्
मासोपवासादन्यत्र यत्फलं समुपार्ज्यते
चातुर्मास्य व्रतात्प्रोक्तं यदन्यत्र महाफलम्
षण्मासान्न परित्यागाद्यदन्यत्र फलं लभेत्
वर्षं कृत्वोपवासानि लभेदन्यत्र यद्व्रती
मासिमासि कुशाग्रांबु पानादन्यत्र यत्फलम्
अनंतो महिमा काश्याः कस्तं वर्णयितुं प्रभुः
शंभुस्तत्किंचिदाचष्टे म्रियमाणस्य जन्मिनः
स्मारं स्मारं स्मररिपोः पुरीं त्वमिव शंकरः 4.1.39.