कंडूयनं हि शिरसः पाणिभ्यां न शुभं मतम्
अशास्त्रवर्तिनो भूपाल्लुब्धात्कृत्वा प्रतिग्रहम्
अकालविद्युत्स्तनिते वर्षर्तौ पांसुवर्षणे
उल्कापाते च भूकंपे दिग्दाहे मध्यरात्रिषु
दर्शाष्टकासु भूतायां श्राद्धिकं प्रतिगृह्य च
खरोष्ट्रक्रोष्ट्र विरुते समवाये रुदत्यपि
आरण्यकमधीत्यापि बाणसाम्नोरपि ध्वनौ
कृतांतरायो न पठेद्भेकाखु श्वाहि बभ्रुभिः 4.1.38.
अनायुष्यकरं चैव परदारोपसर्पणम्
पूर्वर्द्धिभिः परित्यक्तमात्मानं नावमानयेत्
सत्यं ब्रूयात्प्रियं ब्रूयान्नब्रूयात्सत्यमप्रियम्
भद्रमेव वदेन्नित्यं भद्रमेव विचिंतयेत्
रूपवित्तकुलैर्हीनान्सुधीर्नाधिक्षिपेन्नरान्
वाचोवेगं मनोवेगं जिह्वावेगं च वर्जयेत्
गोब्राह्मणाग्नीनुच्छिष्ट पाणिना नैव संस्पृशेत्
गुह्यजान्यपि लोमानि तत्स्पर्शादशुचिर्भवेत्
निष्ठीवनं च श्लेष्माणं गृहाद्दूरं विनिक्षिपेत् अद्रोहवत्या बुद्ध्या च पूर्वं जन्म स्मरेद्द्विजः
वृद्धान्प्रयत्नाद्वंदेत दद्यात्तेषां स्वमासनम् 4.1.38.
श्रुति भूदेव देवानां नृप साधु तपस्विनाम्
न मनुष्यस्तुतिं कुर्यान्नात्मानमपमानयेत्
अधर्मादेधते पूर्वं विद्वेष्टॄनपि संजयेत्
उद्धृत्य पंच मृत्पिंडान्स्नायात्परजलाशये
श्रद्धया पात्रमासाद्य यत्किंचिद्दीयते वसु
भूप्रदो मंडलाधीशः सर्वत्रसुखिनोन्नदाः
प्रदीपदो निर्मलाक्षो गोदाताऽर्यमलोकभाक्
वेश्मदो ऽत्युच्चसौधेशो वस्त्रदश्चंद्रलो कभाक्
सुभार्यः शिबिका दाता सुपर्यंक प्रदोपि च
ब्रह्मदो ब्रह्मलोकेज्यो ब्रह्मदः सर्वदो मतः 4.1.38.
सा च वाराणसी लभ्या सदाचारवता सदा 4.1.38.
इति श्रुत्वा वचः स्कंदो मैत्रावरुणिभाषितम्