गृहस्थाश्रमिणः पंच सूना कर्म दिने दिने
तासां च पंचसूनानां निराकरणहेतवः
पाठनं ब्रह्मयज्ञः स्यात्तर्पणं च पितृ क्रतुः
पितृप्रीतिं प्रकुर्वाणः कुर्वीत श्राद्धमन्वहम्
गोदानेन च यत्पुण्यं पात्राय विधिपूर्वकम्
तपोविद्यासमिद्दीप्ते हुतं विप्रास्य पावके
अनर्चितोऽतिथिर्गेहाद्भग्नाशो यस्य गच्छति
सांत्वपूर्वाणि वाक्यानि शय्यार्थे भूस्तृणोदके 4.1.38.
गृहस्थः परपाकादी प्रेत्य तत्पशुतां व्रजेत्
आदित्योढोऽतिथिः सायं सत्कर्तव्यः प्रयत्नतः
भुंजानोऽतिथिशेषान्नमिहायुर्धनभाग्भवेत्
वैश्वदेवांत संप्राप्तः सूर्योढो वातिथिः स्मृतः
बलिपात्रकरे विप्रे यद्यन्योतिथिरागतः
कुमाराश्च स्ववासिन्यो गर्भिण्योऽतिरुजान्विताः
पितृदेवमनुष्येभ्यो दत्त्वाश्नात्यमृतं गृही
माध्याह्निकं वैश्वदेवं गृहस्थः स्वयमाचरेत्
एतत्सायंतनं नाम वैश्वदेवं गृहाश्रमे
वैश्वदेवेन ये हीना आतिथ्येन विवर्जिताः 4.1.38.
अकृत्वा वैश्वदेवं तु भुंजते ये द्विजाधमाः
वेदोदितं स्वकं कर्म नित्यं कुर्यादतंद्रितः
षष्ठ्यष्टम्योर्वसेत्पापं तैले मांसे सदैव हि
उदयं तं न चेक्षेत नास्तं यंतं न मध्यगम्
न वीक्षेतात्ममनोरूपमाशुधावेन्न वर्षति
देवतायतनं विप्रं धेनुं मधुमृदं घृतम्
अश्वत्थं चैत्यवृक्षं च गुरुं जलभृतं घटम्
रजस्वलां न सेवेत नाश्नीयात्सह भार्यया
नाश्नंतीं स्त्रीं समीक्षेत तेजस्कामो द्विजोत्तमः
पक्वान्नं चापि नो मांसं दीर्घकालं जिजीविषुः 4.1.38.
न गर्तेषु ससत्वेषु न तिष्ठन्न व्रजन्नपि
अभिपश्यन्न कुर्वीत मलमूत्रविसर्जनम्