अरुणाचलनाथेति करुणामृतसागरः
संलिप्य विविधैर्द्रव्यैर्नित्यं पंचामृतादिभिः
अपूजयत कल्हारैः स्रवन्मृगमदद्रवैः
इति वर्षत्रयं तस्य वशिनो वरिवस्यया
नीहाराचलसंकाशमारूढो वृषपुंगवम्
ब्रह्मर्षिभिर्वसिष्ठाद्यैर्नारदाद्यैर्महर्षिभिः
करुणासिंधुकल्लोलैः कमलावासवेश्मभिः
दृष्ट्वा च देवदेवं तमष्टांगं न्यस्य भूतले
व्यज्ञापयच्च भूपालो मौलीकृतशतांजलिः 1.3.2.24.
अचारिषं स एकोऽयं क्षम्यतां मे व्यतिक्रमः
इतिवादिनमत्यंतं दीनमेव दयानिधिः
ताः सर्वाः सर्वजंतूनामत्यर्थं परिकल्पिताः
पुरा पुरंदरस्त्वं हि कैलासशिखरे स्थितम्
क्षणं गलितगर्वस्त्वं स्तंभना व्रीडितस्तदा
आदिष्टस्त्वं मया वज्रिन्नवतीर्यावनिं भवान्
जातं ततः प्रभावेण क्षेत्रमेतन्मदास्पदम्
अधुनातिसपर्याभिस्त्वत्कृताभिरहर्निशम्
खं वायुरनलो वारि भूः सूर्य शशिनौ पुमान्
कालो हि कालयाम्यर्थान्सत्त्वानध्वन एव च 1.3.2.24.
अपर्यंतचिदानंदसिंधोर्मे केचिदूर्मयः
वाणीलक्ष्मीक्षमाश्रद्धाप्रज्ञास्वाहास्वधादयः
इयं मम महाशक्तिर्गौरी माया जगत्प्रसूः
शक्त्यानयान्वितः सर्गरक्षासंहृतिविभ्रमः
अपवाहितमोहस्त्वं महिमा मे विचारय
ततो मद्रूपशालिन्या आधिपत्यं क्षितेर्गतः
पुनः पुरंदरत्वेन भुक्तदिव्यसुखश्चिरम्
नंदिकेश्वर उवाच इत्युक्त्वांतर्हिते देवे राजा वज्रांगदः कृती
इत्थं ते कथितं साधो शिवभक्तविजृंभणम्
किं वाचां विस्तरेणात्र शोणशैलप्रदक्षिणा 1.3.2.24.
विषुवायनसंक्राति व्यतीपातादिपर्वसु