त्रीनेवामून्समाराध्य त्रीँल्लोकान्स जयेत्सुधीः
भूर्लोकं जननी भक्त्या भुवर्लोकं तथा पितुः
एतदेव नृणां प्रोक्तं पुरुषार्थचतुष्टयम्
अधीत्य वेदान्वेदौ वा वेदं वापि क्रमाद्द्विजः
अविप्लुत ब्रह्मचर्यो विश्वेशानुग्रहाद्भवेत्
काशीप्राप्त्या भवेज्ज्ञानं ज्ञानान्निर्वाणमृच्छति 4.1.36.
सदाचारो गृहे यद्वन्न तथास्त्याश्रमांतरे
गृहाश्रमात्परं नास्ति यदि पत्नीवशंवदा
आनुकूल्यं कलत्रं चेत्त्रिदिवेनापि किं ततः
गृहाश्रमः सुखार्थाय भार्यामूलं च तत्सुखम्
जलौकयोपमीयंते प्रमदा मंदबुद्धिभिः
जलौका केवलं रक्तमाददाना तपस्विनी
दक्षा प्रजावती साध्वी प्रियवाक्च वशंवदा
गुरोरनुज्ञया स्नात्वा व्रतं वेदं समाप्य च
जने तु रसगोत्राया मातुर्याप्यसपिंडका
स्त्रीसंबंधेप्यपस्मारि क्षयि श्वित्रि कुलं त्यजेत् 4.1.36.
रोगहीनां भ्रातृमतीं स्वस्मात्किंचिल्लघीयसीम्
न पर्वतर्क्षवृक्षाह्वां न नदीसर्पनामिकाम्
न चातिरिक्तहीनांगीं नातिदीर्घां न वा कृशाम्
मोहात्समुपयच्छेत कुलहीनां न कन्यकाम्
लक्षणानि परीक्ष्यादौ ततः कन्यां समुद्वहेत्
ब्रह्मचारि समाचार इति ते समुदी रितः
स्कंद उवाच सदा गृही सुखं भुंक्ते स्त्री लक्षणवती यदि
वपुरावर्तगंधाश्चच्छाया सत्वं स्वरो गतिः
आपादतलमारभ्य यावन्मौलिरुहं क्रमात्
आदौ पादतलं रेखास्ततोंगुष्ठांगुली नखाः
ऊरू कटी नितंबस्फिग्भगो जघन बस्तिके
रोमाली हृदयं वक्षो वक्षोजद्वयचूचुकम् ।। जत्रुस्कंधां सकक्षादोर्मणिबंध करद्वयम्
पाणिपृष्ठं पाणितलं रेखांगुष्ठांगुली नखाः
कपोलौ वक्त्रमधरोत्तरोष्ठौ द्विजजिह्विकाः