त्याज्यं कर्म पराधीनं कायमात्मवशं सदा
यस्मिन्कर्मण्यंतरात्मा क्रियमाणे प्रसीदति 4.1.35.
प्रथमं धर्मसर्वस्वं प्रोक्ता यन्नियमा यमाः
सत्यं क्षमार्जवं ध्यानमानृशंस्यमहिंसनम्
शौचं स्नानं तपो दानं मौनेज्याध्ययनं व्रतम्
कामं क्रोधं मदं मोहं मात्सर्यं लोभमेव च
शनैः शनैः स चिनुयाद्धर्मं वल्मीक शृंगवत्
धर्म एव सहायी स्यादमुत्र न परिच्छदः
जायते चैकलः प्राणी प्रम्रियेत तथैकलः
देहं पंचत्वमापन्नं त्यक्त्वा कौ काष्ठलोष्ठवत्
कृती संचिनुयाद्धर्मं ततोऽमुत्र सहायिनम्
संबंधानाचरेन्नित्यमुत्तमैरुत्तमैः सुधीः 4.1.35.
उत्तमानुत्तमानेव गच्छन्हीनांश्च वर्जयन्
अनध्ययनशीलं च सदाचारविलंघिनम्
ततोऽभ्यसेत्प्रयत्नेन सदाचारं सदा द्विजः
रजनीप्रांतयामार्धं बाह्मः समय उच्यते
गजास्यं संस्मरेदादौ तत ईशं सहांबया
इंद्रादीन्सकलान्देवान्वसिष्ठादीन्मुनीनपि
क्षीरोदादीन्समुद्रांश्च मानसादि सरांसि च
कल्पवृक्षादि वृक्षांश्च धातून्कांचनमुख्यतः
नागाश्च शेषप्रमुखान्गजानैरावतादिकान्
स्मरेदरुंधतीमुख्याः पतिव्रतवतीर्वधूः 4.1.35.
विश्वेशादीनि लिंगानि वेदानृक्प्रमुखानपि
प्रणवादिमहाबीजं नारदादींश्च वैष्णवान्
वदान्यांश्च दधीच्यादीन्हरिश्चंद्रादि भूपतीन्
पितरं च गुरूंश्चापि हृदि ध्यात्वा प्रसन्नधीः
ग्रामाद्धनुःशतं गच्छेन्नगराच्च चतुर्गुणम्
कर्णोपवीत्युदग्वक्त्रो दिवसे संध्ययोरपि
न तिष्ठन्नाप्सु नो विप्र गो वह्न्यनिल संमुखः
नालोकयेद्दिशोभागाञ्ज्योतिश्चक्रं नभोमलम्