तावद्विमानमापन्नं सक्वणत्किंकिणीगणम् 4.1.34.
पठित्वा पाठयित्वा वा श्रुत्वा वा श्रद्धयान्वितः
क्षेत्राणां परमं क्षेत्रं मंगलानां च मंगलम्
श्मशानानां च सर्वेषां श्मशानं परमं महत्
धर्माभिलाषिबुद्धीनां धर्मराशिकरं परम्
कामिनां कामजननं मुमुक्षूणां च मोक्षदम्
क्षेत्रैकदेशवर्तिन्या ज्ञानवाप्याः कथां पराम्
अणुप्रमाणमपि या मध्ये काशिविकासिनी
कियंति संति तीर्थानि नेह क्षोणीतलेऽखिले
कियंत्यो न स्रवंत्योत्र रत्नाकर मुदावहाः
कियंति संति नो भूम्यां मोक्षक्षेत्राणि षण्मुख
गंगा विश्वेश्वरः काशी जागर्ति त्रितयं यतः 4.1.35.
कथमेषा त्रयी स्कंद प्राप्यते नियतं नरैः
तपस्तादृक्क्व वा तिष्ये तिष्ये योगः क्व तादृशः
विनापि तपसा स्कंद विनायोगेन षण्मुख
किं किमाचरता स्कंद काशी प्राप्येत तद्वद
आचारः परमो धर्म आचारः परमं तपः
आचारमेव प्रथमं तस्मादाचक्ष्व षण्मुख
यदाचरन्नरो नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्
स्थावराः कृमयोऽब्जाश्च पक्षिणः पशवो नराः
सहस्रभागः प्रथमा द्वितीयोनुक्रमात्तथा
चतुर्णामपि भूतानां प्राणिनोऽतीव चोत्तमाः 4.1.35.
मतिमद्भ्यो नराः श्रेष्ठास्तेभ्यः श्रेष्ठास्तु वाडवाः
कृतधीभ्योपि कर्तारः कर्तृभ्यो ब्रह्मतत्पराः
अन्योन्यमर्चकास्ते वै तपोविद्याऽविशेषतः
अतो जगत्स्थितं सर्वं ब्राह्मणोऽर्हति नापरः तस्माद्विप्रेण सततं भाव्यमाचारशीलिना
विद्वेष रागरहिता अनुतिष्ठंति यं मुने
लक्षणैः परिहीनोपि सम्यगाचारतत्परः
श्रुतिस्मृतिभ्यामुदितं स्वेषु स्वेषु च कर्मसु
दुराचाररतो लोके गर्हणीयः पुमान्भवेत्