तवैतत्सर्वमस्तीह विश्वेशानुग्रहात्प्रिय
तूर्णं प्रहिणु मां नाथ विश्वनाथपुरीं प्रति
माल्यकेतुः कलावत्या इत्याकर्ण्य वचः स्फुटम्
प्रिये कलावति यदि तव गंतव्यमेव हि
न राज्यं राज्यमित्याहू राज्यश्रीः प्रेयसी ध्रुवम्
निःसपत्नं कृतं राज्यं भुक्त्वा भोगान्निरंतरम्
अपत्यान्यपि जातानि किं कर्तव्यमिहास्ति मे 4.1.34.
अथ प्रातः समुत्थाय कृत्वा शौचाचमक्रियाम् 4.1.34.
चांद्रायणव्रतैः कृच्छ्रैर्भर्तुः शुश्रूषणैरपि
उवाच च प्रसन्नास्य आशीर्भिरभिनद्य च
तावद्विमानमापन्नं सक्वणत्किंकिणीगणम् 4.1.34.
पठित्वा पाठयित्वा वा श्रुत्वा वा श्रद्धयान्वितः
क्षेत्राणां परमं क्षेत्रं मंगलानां च मंगलम्
श्मशानानां च सर्वेषां श्मशानं परमं महत्
धर्माभिलाषिबुद्धीनां धर्मराशिकरं परम्
कामिनां कामजननं मुमुक्षूणां च मोक्षदम्
क्षेत्रैकदेशवर्तिन्या ज्ञानवाप्याः कथां पराम्
अणुप्रमाणमपि या मध्ये काशिविकासिनी
कियंति संति तीर्थानि नेह क्षोणीतलेऽखिले
कियंत्यो न स्रवंत्योत्र रत्नाकर मुदावहाः
कियंति संति नो भूम्यां मोक्षक्षेत्राणि षण्मुख
गंगा विश्वेश्वरः काशी जागर्ति त्रितयं यतः 4.1.35.
कथमेषा त्रयी स्कंद प्राप्यते नियतं नरैः
तपस्तादृक्क्व वा तिष्ये तिष्ये योगः क्व तादृशः
विनापि तपसा स्कंद विनायोगेन षण्मुख
किं किमाचरता स्कंद काशी प्राप्येत तद्वद
आचारः परमो धर्म आचारः परमं तपः
आचारमेव प्रथमं तस्मादाचक्ष्व षण्मुख
यदाचरन्नरो नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्
स्थावराः कृमयोऽब्जाश्च पक्षिणः पशवो नराः