तदवस्थां समालोक्य तां ताश्चतुरचेतसः
भवांतरे प्रेमपात्रमेतयैक्षितु किंचन
अथनेत्थं कथमियमकांडात्पर्यमूमुहत्
तन्मोहस्य निदानं ताःसम्यगेव विचार्य च
काचित्तां वीजयांचक्रे कदलीतालवृंतकैः
अमंदैश्चंदनरसैरभ्यषिंचदमुं परा
धारामंडपधारांबुसीकरैस्तत्तनूलताम् 4.1.34.
जलार्द्रवाससा काचिदेतस्यास्तनुमावृणोत्
पद्मिनीदलशय्या च काचित्यरचयन्मृदुम्
मुक्ताकलापं रचयांचक्रे वक्षोजमंडले
स्वापयामास तन्वंगीं स्रवच्छीतांबुशीतले
अतितापपरीतांगी ताः सखीः प्रत्यभाषत
उपचारानिमान्सवार्न्दूरी कुरुत मा चिरम्
दृष्ट्वा चित्रपटीमेषा सद्यो विह्वलतामगात्
अतश्चित्रपटीस्पर्शात्परितापं विहास्यति
निधाय तत्पुरः प्रोचुः पटीं पश्य कलावति
सापीष्टदेवतानाम्ना तत्पटीदर्शनेन च 4.1.34.
अवग्रहपरिम्लाना वर्षासारैरिवौषधीः
स्पृष्ट्वा कलावती तां तु वापीं चित्रगतामपि
पुनर्विचारयांचक्रे वापी माहात्म्यमुत्तमम्
ज्ञानं मे जनयामास भवांतर समुद्भवम्
निजं प्राग्भव वृत्तांतं ज्ञानवापीप्रभावजम् कलावत्युवाच एतस्माज्जन्मनः पूर्वमहं ब्राह्मणकन्यका
उपविश्वेश्वरं काश्यां ज्ञानवाप्यां रमे मुदा
आख्या मम सुशीलेति मां च विद्याधरोऽहरत्
रक्षसा सहतो वीरो राक्षसं स जघानह
अवाप जन्मगंधर्वस्त्वसौ मलयकेतुतः
इति ज्ञानं ममोद्भूतं ज्ञानवापीक्षणात्क्षणात् 4.1.34.
ताश्च तत्परिचारिण्यः प्रहृष्टास्यास्तदाऽभवन्
अहो कथं हि सा लभ्या यत्प्रभावोयमीदृशः
कलावति नमस्तुभ्यं कुरुनोपि समीहितम्