राक्षस उवाच ममदृग्गोचरं यातो विद्याधरकुमारक 4.1.33.
इति श्रुत्वाथ सा वाक्यं व्याघ्राघ्राता मृगी यथा
निजघान त्रिशूलेन रक्षो विद्याधरं च तम्
तद्भीषणत्रिशूलेन भिन्नोस्को महाबलः
नरमांसवसामत्तं विद्युन्मालिनमाहवे
राक्षसो मृत्युवशगो वज्रेणेव महीधरः
उवाच गद्गदं वाक्यं विघूर्णित विलोचनः
जहौ प्राणान्रणे वीरस्तां प्रियां परितः स्मरन्
अनन्यपूर्वसंस्पर्श सुखं समनुभूय सा
लिंगत्रयशरीरिण्यास्तस्याः सान्निध्यतः स हि
रणे पणीकृतप्राणो विद्याधरसुतोपि सः 4.1.33.
ध्यायंती सापि तं बाला विद्याधरकुमारकम्
सुतो मलयकेतोस्तां कालेन परिणीतवान्
सापि प्राग्वासनायोगाल्लिंगार्चनरता सती
मुक्ता वैदूर्य माणिक्य पुष्परागेभ्य एव सा
कलावती माल्यकेतुं पतिं प्राप्य पतिव्रता
एकदा कश्चिदौदीच्यो माल्यकेतुं नरेश्वरम्
मुहुर्मुहुः प्रपश्यंती रहसि प्राणदेवताम्
क्षणमुन्मील्य नयने कृत्वा नेत्रातिथिं पटीम्
संभेदोयमसे रम्य उपलोलार्कमग्रतः 4.1.33.
तृणीकृत्य निजं देहं यत्र राजर्षिसत्तमः 4.1.33.
एषा मत्स्योदरी रम्या यत्स्नातो मानवोत्तमः 4.1.33.
चतुर्वेदेश्वरश्चैष चतुर्वेदधरो विधिः 4.1.33.
वैरोचनेश्वरश्चैष पुरः प्रह्लादकेशवात् 4.1.33.
बिंदुमाधवभक्तो यस्तं यमोपि नमस्यति 4.1.33.
निर्वाणनरसिंहोयं भक्तनिर्वाणकारणम्
यस्यार्चनाल्लभेज्जंतुः प्रियत्वं सर्वजन्तुषु 4.1.33.
कालेश्वरकपर्दीशौ चरणावतिनिर्मलौ 4.1.33.
अशोकाख्यमिदं तीर्थं गंगाकेशव एष वै 4.1.33.
स्वर्गद्वारात्पुरोभागे श्रीमतीं मणिकर्णिकाम्