ज्ञानरूपोह मेवात्र द्रवमूर्तिं विधाय च 4.1.33.
इति दत्त्वा वराञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत
ईशानो जटिलो रुद्रस्तत्प्राश्य परमोदकम्
ज्ञानवाप्यां हि यद्वृत्तं तदाख्यामि निशामय
हरिस्वामीति विख्यातः काश्यामासीद्विजः पुरा
न समा शीलसंपत्त्या तस्या काचन भूतले
न नारी तादृगस्तीह ना भरी किन्नरी न च [
सर्वसौंदर्यनिलया सर्वलक्षणसत्खनिः
तदास्य शरणं यातो मन्ये दर्शभयाच्छशी
तद्भ्रूर्भ्रमरराजीव गंडपत्रलतांतरे
तच्चारुलोचनक्षेत्रे विचरंतौ च खंजनौ 4.1.33.
सुदत्या रदनश्रेणी छेदेषु विषमेषुणा
प्रायो मदन भूपाल हर्म्य रत्नांतरे शुभे
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले नैषा रेखा क्वचित्स्त्रियाम्
शंके चित्त भुवो राज्ञो लसत्पटकुटीद्वयम्
अनंगभू नियमतोऽदृश्ये मध्ये नतभ्रुवः
तस्या नाभीदरीं प्राप्य कंदर्पोऽनंगता गतः
गुरुणैतन्नितंबेन महामन्मथ दीक्षया
ऊरुस्तंभेन चैतस्याः स्तंभवत्कस्यनो मनः
पादांगुष्ठनखज्योतिः प्रभया कस्य न प्रभा
सा प्रत्यहं ज्ञानवाप्यां स्नायं स्नायं शिवालये 4.1.33.
तत्पादप्रतिबिंबेषु रेखा शष्पांकुरं चरन्
तदास्य पंकजं हित्वा यूनां नेत्रालिमालया
सुलोचनापि सा कन्या प्रेक्षेतास्यं न कस्यचित्
सुशीला शीलसंपन्ना रहस्तद्विरहातुरैः
धनैस्तस्याजनेतापि युवभिः प्रार्थितो बहु
ज्ञानोदतीर्थभजनात्सा सुशीला कुमाग्किा
कदाचिदेकदा तां तु प्रसुप्तां सदनांगणे
व्योमवर्त्मनितां रात्रौ यावन्मलयपर्वतम्
राक्षसो भीषणवपुः कपालकृतकुंडलः