प्रविश्य क्षेत्रमेतत्स ईशानो जटिलस्तदा 4.1.33.
आलुलोके महालिंगं वैकुंठपरमेष्ठिनोः
ज्योतिर्मयीभिर्मालाभिः परितः परिवेष्टितम्
सिद्धानां योगिनां स्तोमैरर्च्यमानं निरंतरम्
अंगहारैरप्सरोभिः सेव्यमानमनेकधा
विद्याधरीकिन्नरीभिस्त्रिकालं कृतमंडनम्
अस्येशानस्य तल्लिंगं दृष्ट्वेच्छेत्यभवत्तदा
चखान च त्रिशूलेन दक्षिणाशोपकंठतः
पृथिव्यावरणांभांसि निष्क्रांतानि तदा मुने
तैर्जलैः स्नापयांचक्रे त्वत्स्पृष्टैरन्यदेहिभिः तुषारैर्जाड्यविधुरैर्जंजपूकौघहारिभिः
सन्मनोभिरिवात्यच्छैरनच्छैर्व्योमवर्त्मवत् 4.1.33.
पीयूषवत्स्वादुतरैः सुखस्पर्शैर्गवांगवत्
विजिताब्जमहागंधैः पाटलामोदमोदिभिः
अज्ञानतापसंतप्त प्राणिप्राणैकरक्षिभिः
श्रद्धोपस्पर्शि दृदयलिंग त्रितयहेतुभिः
विश्वभर्तुरुमास्पर्शसुखातिसुखकारिभिः
सहस्रधारैः कलशैः स ईशानो घटोद्भव
ततः प्रसन्नो भगवान्विश्वात्मा विश्वलोचनः
तव प्रसन्नोस्मीशान कर्मणानेन सुव्रत
ततस्त्वं जटिलेशान वरं ब्रूहि तपोधन
तदेतदतुलं तीर्थं तव नाम्नास्तु शंकर ।। 4.1.33.
त्रिलोक्यां यानि तीर्थानि भूर्भुवःस्वः स्थितान्यपि
शिवज्ञानमिति ब्रूयुः शिवशब्दार्थचिंतकाः
अतो ज्ञानोद नामैतत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ।। अस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते
ज्ञानोदतीर्थसंस्पर्शादश्वमेधफलं लभेत्
फल्गुतीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य च पितामहान्
गुरुपुष्यासिताष्टम्यां व्यतीपातो यदा भवेत्
यत्फलं समवाप्नोति पितॄन्संतर्प्य पुष्करे
सन्निहत्यां कुरुक्षेत्रे तमोग्रस्ते विवस्वति
पिंडनिर्वपणं येषां ज्ञानतीर्थे सुतैः कृतम्