धन्यो यक्षः पूर्णभद्रो धन्या कांचनकुंडला 4.1.32.
ज्ञानवापीं प्रशंसंति यतः स्वर्गौकसोप्यलम्
ज्ञानवाप्याः समुत्पत्तिं कथ्यमानां मयाधुना
अनादिसिद्धे संसारे पुरा देवयुगे मुने
न वर्षंति यदाभ्राणि न प्रावर्तंत निम्रगाः
क्षारस्वादूदयोरेव यदासीज्जलदर्शनम्
निर्वाणकमलाक्षेत्रं श्रीमदानंदकाननम्
महाशयनसुप्तानां जंतूनां प्रतिबोधकम्
यातायातातिसंखिन्न जंतुविश्राममंडपम
सच्चिदानंदनिलयं परब्रह्मरसायनम्
प्रविश्य क्षेत्रमेतत्स ईशानो जटिलस्तदा 4.1.33.
आलुलोके महालिंगं वैकुंठपरमेष्ठिनोः
ज्योतिर्मयीभिर्मालाभिः परितः परिवेष्टितम्
सिद्धानां योगिनां स्तोमैरर्च्यमानं निरंतरम्
अंगहारैरप्सरोभिः सेव्यमानमनेकधा
विद्याधरीकिन्नरीभिस्त्रिकालं कृतमंडनम्
अस्येशानस्य तल्लिंगं दृष्ट्वेच्छेत्यभवत्तदा
चखान च त्रिशूलेन दक्षिणाशोपकंठतः
पृथिव्यावरणांभांसि निष्क्रांतानि तदा मुने
तैर्जलैः स्नापयांचक्रे त्वत्स्पृष्टैरन्यदेहिभिः तुषारैर्जाड्यविधुरैर्जंजपूकौघहारिभिः
सन्मनोभिरिवात्यच्छैरनच्छैर्व्योमवर्त्मवत् 4.1.33.
पीयूषवत्स्वादुतरैः सुखस्पर्शैर्गवांगवत्
विजिताब्जमहागंधैः पाटलामोदमोदिभिः
अज्ञानतापसंतप्त प्राणिप्राणैकरक्षिभिः
श्रद्धोपस्पर्शि दृदयलिंग त्रितयहेतुभिः
विश्वभर्तुरुमास्पर्शसुखातिसुखकारिभिः
सहस्रधारैः कलशैः स ईशानो घटोद्भव
ततः प्रसन्नो भगवान्विश्वात्मा विश्वलोचनः
तव प्रसन्नोस्मीशान कर्मणानेन सुव्रत
ततस्त्वं जटिलेशान वरं ब्रूहि तपोधन