अथ ताववदद्देवस्तनयौ फलतर्षितौ
इमां समस्तां पृथिवीं लोकालोकेन वेष्टिताम्
इत्युक्ते पार्वतीशेन स्मयमानमुखेंदुना
लंबोदरस्तु देवस्य शोणशैलाकृतेः पितुः
तद्दृष्ट्वा तस्य चातुर्यं हेरंबाय त्रियंवकः
अद्यप्रभृति सर्वेषां फलानामधिनायकः
बभाषे च सभास्तारान्सर्वानपि सुरासुरान् 1.3.2.22.
स्थावरोयं ममाकारः शोणाद्रिर्योऽस्य भक्तितः
गिरेः प्रदक्षिणेनास्य यस्य धत्तः पदे रुजम्
इति शासनतः शंभोः शोणशैलप्रदक्षिणम्
युवामपि मदोद्भूतमालिन्यौ शिक्षितौ मया
तिरश्चोरपि वां सिध्येदरुणाद्रेः प्रदक्षिणा
इत्यमर्षणमहर्षिमहाब्धेः शापहालहल शोषितगात्रौ
अयासीदौपवाह्यत्वं भवतो राजपुंगव
अहं च गंधमृगतां गतः स्वांगप्रसूतिना
धर्मात्मन्मृगयाव्याजादागतेन त्वयाधुना
वाहारोहणदोषेण तवासीदीदृशी दशा
राजेंद्र तव संबंधादस्मात्तिर्यक्त्वबंधनात्
इत्युदीर्य निजं धाम यियासंतं कलाधरम्
एवं युवां शोणशैलशंकरस्य प्रभावतः
भ्राम्यतीव मम स्वांतमाधाय तदवेक्षणम्
कलाधरकांतिशालिनावूचतुः अवधारय निस्तारं कथयाव तवास्यदम्
जगत्सर्गस्थितिध्वंसविधानानुग्रहेश्वरे 1.3.2.23.
प्रत्यक्षितं त्वयेदानीमस्य देवस्य वैभवम्
कुरु प्रदक्षिणां पादचारी मृगमदादृतैः
यावती तव संपत्तिस्तावतीमखिलां विभो
अचिरादेव सिद्धिस्ते भविष्यति गरीयसी
निःसंशयेन मनसा निरतस्तदानीं भक्तिं बबंध भगवत्यरुणाद्रिनाथे
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डेऽरुणाचलमाहात्म्य उत्तरार्धे कलाधरकांतिशालिवृत्तांतवर्णनंनाम त्रयोविंशतितमोऽध्यायः
नंदीश चित्रं चारित्रं श्रुतं विद्याभृतोर्द्वयोः