ब्रह्महा योऽभिगच्छेद्वै दैवाद्वाराणसीं पुरीम्
आदेहपतनं यावद्योविमुक्तं न मुंचति
अनन्यमानसो भूत्वा तत्क्षेत्रं यो न मुंचति
अविमुक्तं निषेवेत देवर्षिगणसेवितम्
अविमुक्तं न मुंचेत संसारभयमोचनम् 4.1.25.
कृत्वा पापसह्स्राणि पिशाचत्वं वरंत्विह
अंतकाले मनुष्याणां भिद्यमानेषु मर्मसु
तत्रोत्क्रमणकाले तु साक्षाद्विश्वेश्वरः स्वयम्
अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्बिषम्
विघ्रैरालोड्यमानोपि योऽविमुक्तं न मुंचति
महापापौघशमनीं पुण्योपचयकारिणीम्
एवं ज्ञात्वा तु मेधावी नाविमुक्तं त्यजेन्नरः
अविमुक्तस्य माहात्म्यं षड्भिर्वक्त्रैः कथं मया
अगस्तिरुवाच प्रसन्नोसि यदि स्कंद मयि प्रीतिरनुत्तमा
अविमुक्तमिदं क्षेत्रं कदारभ्य भुवस्तले
कथमेषा त्रिलोकीड्या गीयते मणिकर्णिका
वाराणसीति काशीति रुद्रावास इति प्रभो आनंदकाननं रम्यमविमुक्तमनंतरम्
महाश्मशान इति च कथं ख्यातं शिखिध्वज
प्रश्नभारोयमतुलस्त्वया यः समुदाहृतः
यथा च देवदेवेन सर्वज्ञेन निवेदितम्
महाप्रलय काले च नष्टे स्थावरजंगमे
अचंद्रमनहोरात्रमनग्न्यनिलभूतलम्
द्रष्टृत्वादि विहीनं च शब्दस्पर्शसमुज्झितम् 4.1.26.
इत्थं सत्यंधतमसि सूचीभेद्ये निरंतरे
अमनोगोचरोवाचां विषयं न कथंचन
अह्रस्वदीर्घमलघुगुरुत्वपरिवर्जितम्
अभिधत्ते स चकितं यदस्तीति श्रुतिः पुनः
अप्रमेयमनाधारमविकारमनाकृति
निर्विकल्पं निरारंभं निर्मायं निरुपद्रवम्
तस्यैकलस्य चरतो द्वितीयेच्छा भवत्किल