तदंबुपानतो भूयात्सुपार्वण शशिप्रभः
जाताश्चर्येण भवता पुनरेवाभ्यभाषि सः
परित्यज्यात्र जरसं न वो भ्राजसि सांप्रतम्
तपोधन उवाच वृद्धकालक्षितिपते जाने त्वां सुमहामते
जन्मनोऽस्मादियं राजन्नासीद्विप्रस्य कन्यका
तेन दत्ता विवाहार्थं नैध्रुवाय महात्मने 4.1.24.
वैधव्यं पालयंत्येषा मृताऽवंत्यां शुभव्रता
परिणीता त्वया राजन्पतिव्रतरता सदा
अयोध्यायामथावंत्यां मथुरायामथापि वा
अपि पातकिनो ये च कालेन निधनं गताः
अवैमि त्वामपि नृपद्विजोऽभूः पूर्वजन्मनि
तत्पुण्यात्प्राप्य वैकुंठं भुक्त्वा भोगान्मनोरमान्
वृद्धकालावनीपाल तेनैव सुकृतेन च
अन्यच्च शृणु राजेंद्र त्वया यत्समुदीरितम्
सुकृतं नैव सततमाख्यातव्यं कदाचन
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गोपनीयं निधानवत् 4.1.24.
निश्चितं विश्वनाथेन प्रेरितेन त्वयाऽनघ
वृद्धकालेश्वरं नाम लिंगमेतन्महीपते
दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य पूजनाच्छ्रवणान्नतेः
कूपः कालोदको नाम जराव्याधिविघातकृत्
कृतकूपोदकस्नानः कृतैतल्लिंगपूजनः
न कुष्ठं न च विस्फोटा नरंघा न विचर्चिका
नाग्निमांद्यं नैव शूलं न मेहो न प्रवाहिका
भूतज्वराश्च ये केचिद्ये केचिद्विषमज्वराः
तवाग्रतो मम जरा पलितं च यथाविधि
वृद्धकालेश्वरे लिंगे सेवितेन दरिद्रता 4.1.24.
उत्तरे कृत्तिवासस्य वाराणस्यां प्रयत्नतः
इत्युक्त्वा तं महीपालं हस्ते धृत्वा तपोधनः
महाकाल महाकाल महाकालेति कीर्तनात्
इत्थं भवित्री ते मुक्तिः कैटभारातिदर्शनात्