अमूर्तं यत्परं ब्रह्म समूर्तं श्रुतिचोदितम्
सर्वेभ्यः कारणेभ्यश्च परात्परतरं परम्
संविदं तेन यं वेदा विष्णुर्वेद न वै विधिः
स्वयंवेद्यः परं ज्योतिः सर्वस्य हृदि संस्थितः 4.1.23.
नानारूपोप्यरूपो यः सर्वगोपि न गोचरः
तस्येदमैश्वरं रूपं खंडचंद्रावतंसकम्
लसद्वामार्धनारीकं कृतशेषशुभांगदम्
स्मरांगरजःपुंज पूजितावयवोज्ज्वलम्
महोक्षस्यंदनगमं विरुताजगवायुधम्
उत्त्रासित महामृत्यु महाबलगणावृतम् मनोरथपथातीतं वरदानपरायणम्
तस्य तत्त्वस्वरूपस्य रूपातीतस्य भो द्विज
निराकारोपि साकारः शिव एव हि कारणम
यथा तेनाखिलं ह्येतत्पार्वतीपतिसात्कृतम
तथा मृडानीकांतेन विष्णुसादखिलंजगत 4.1.23.
यथाशिवस्तथा विष्णुर्यथाविष्णुस्तथा शिवः
आहूय पूर्वं ब्रह्मादीन्समस्तान्देवतागणान्
निजसिंहासनसमं कृत्वा सिंहासनं शुभम्
श्लक्ष्णं कोटिशलाकं च विश्वकर्मविनिर्मितम्
कलशेन विचित्रेण ह्युपरिष्टाद्विराजितम्
पट्टसूत्रमयैरम्यैश्चामरैश्च परिष्कृतम्
प्रत्यक्षतीर्थपाथोभिः पंचकुंभैर्मनोहरैः
देवानां च तथर्षीणां सिद्धानां फणिनामपि
वीणामृदंगाब्जभेरी मरु डिंडिमझर्झरैः
ब्रह्मघोषमहारावैरापूरितनभोंगणे 4.1.23.
आबद्धमुकुटं रम्यं कृतकौतुकमंगलम्
अभिषिच्य महेशेन स्वयं ब्रह्मांडमंडपे
ततस्तुष्टाव देवेशः प्रमथैः सह शार्ङ्गिणम्
मम वंद्यस्त्वयं विष्णुः प्रणमत्वममुं हरिम्
ततो गणेश्वरैः सर्वैंर्ब्रह्मणा च मरुद्गणैः
विद्याधरैः सगंधर्वैर्यक्षरक्षोप्सरोगणैः