अदर्शि किमपि ज्योतिरनुपाधिकवैभवम्
उपास्यमानमभितो देवैर्दिव्यर्षिसंगतैः
महाप्रदीपमालोक्य विस्मयं प्राप पार्वती अरुणाद्रीश्वरं नाथं तुष्टा तुष्टाव शैलजा
नमस्ते मेरुचापाय कैलासाचलवासिने 1.3.2.20.
वरुणादिसुरार्च्याय तरुणादित्यवर्चसे
जय जह्नुसुताचन्द्र लेखालंकृतशेखर
जय शैलसुतासंगसंभृतानंगवैभव
जय संध्यासमोपेतसंभृतानंदतांडव
जय हेरंबजनक जय षण्मुखवत्सल
इति स्तुत्वा मुहुस्तस्मिञ्ज्योतिषि न्यस्तलोचनाम्
लयित्वा निजमास्थाय रूपमुत्कटसुन्दरम्
मानातिरेकादपहाय सर्वमैश्वर्यमेवं तपसि प्रवृत्ताम्
शक्रः पुलोमसुतया परे दिक्पालका अपि
गंधर्वाप्सरसां संघा वसवोऽपि सुरा अपि
एकादशमहारुद्रा आदित्या द्वादशापि च
यक्षरक्षोरगा भूता ये चान्ये शिवकिंकराः
परिवार्य महेशानं समाजग्मुः सहस्रशः
अतीव विस्मयं भेजुः सर्वे कल्पांतभीषणम्
चिररात्रप्ररूढां च तद्वियोगव्यथां जहौ
पादांगुलीषु नयने विनिवेशयति स्म सा स्मितशरीरकंठश्रीप्रणयेनैवमब्रवीत्
सर्वैराराधनीयेति मयापि घटितोंजलिः 1.3.2.21.
अनादिसिद्धं देवेशि तवेदं मौग्ध्यमीदृशम्
तपः समाधयश्चेति क्व कर्कशजनोचिताः । नारायणोहं लक्ष्मीस्त्वं ब्रह्मास्मि त्वं सरस्वती
वारुणी त्वं फणींद्रोहं रोहिणी त्वमहं शशी
जाह्नवी त्वं समुद्रोऽहं मेरुरस्मि त्वमुर्वरा
बुद्धिस्त्वं राजराजोहं त्वं शमाऽहं समीरण
विद्या त्वं वेदितव्योऽहं वाक्त्वमर्थोपि पार्वती
सृष्टि स्थित्युपसंहारविधानानुग्रहेश्वरे
चित्प्रकाशात्मनोर्देवि स्वेच्छाधृतशरीरया
दृष्टाप्रतिक्रिया तस्य क्रियते याधुना मया