किं बहूक्तेन विप्रेंद्र महोदयमभीप्सुना
प्रयागतोपि तीर्थेशात्सर्वेषु भुवनेष्वपि 4.1.22.
प्रयागादपि वै रम्यमविमुक्तं न संशयः
अविमुक्तान्महाक्षेत्राद्विश्वेश समधिष्ठितात्
अविमुक्तमिदं क्षेत्रमपि ब्रह्मांडमध्यगम्
यथायथा हि वर्धेत जलमेकार्णवस्य च
क्षेत्रमेतत्त्रिशूलाग्रे शूलिनस्तिष्ठति द्विज
सदा कृतयुगं चात्र महापर्वसदाऽत्र वै
सदा सौम्यायनं तत्र सदा तत्र महोदयः
यथाभूमितले विप्र पुर्यः संति सहस्रशः
मया सृष्टानि विप्रेंद्र भुवनानि चतुर्दश
पुरा यमस्तपस्तप्त्वा बहुकालं सुदुष्करम् 4.1.22.
चराचरस्य सर्वस्य यानि कर्माणि तानि वै
प्रवेशो यमदूतानां न कदाचिद्द्विजोत्तम
स्वयं नियंता विश्वेशस्तत्र काश्यां तनुत्यजाम्
तत्र पापं न कर्तव्यं दारुणा रुद्रयातना
पापमेव हि कर्तव्यं मतिरस्ति यदीदृशी
अपि कामातुरो जंतुरेकां रक्षति मातरम्
परापवादशीलेन परदाराभिलाषिणा
अभिलष्यंति ये नित्यं धनं चात्र प्रतिग्रहैः
परपीडाकरं कर्म काश्यां नित्यं विवर्जयेत्
त्यक्त्वा वैश्वेश्वरीं भक्तिं येऽन्यदेवपरायणाः 4.1.22.
न योगेन विना ज्ञानं योगस्तत्त्वार्थशीलनम् 4.1.22.
उक्तेति विररामाजः शृण्वतोर्गणयोस्तयोः
शिवशर्मोवाच सत्यलोकेश्वर विधे सर्वेषां प्रपितामह
पिपृच्छिषुस्त्वं निर्वाणं गणौ तत्कथयिष्यतः
नेतयोर्विष्णुगणयोरगोचरमिहास्ति हि
इत्युक्त्वा सत्कृतास्ते वै ब्रह्मणा भगवद्गणाः
पुनः स्वयानमारुह्य वैकुंठमभितो ययुः
पृच्छाम्यन्यच्च वां भद्रौ ब्रूतं प्रीत्या तदप्यहो