चतुर्षु भूतग्रामेषु ह्येक एव गुणो नृणाम्
चपलानि विनिर्जित्येंद्रियाणि मनसा सह
धर्मवंशहरं काममर्थसंचयहारिणम् 4.1.22.
जित्वा क्रोधरिपुं धैर्यात्तपसो यशसः श्रियः
सदा मदं परित्यज्य प्रमादैकपदप्रदम्
सर्वत्र लघुता हेतुमहंकारं विहाय च
हित्वा मोहं महाद्रोहरोपणं मतिघातिनम्
श्रुतिस्मृतिपुराणोक्तं परिक्षुण्णं महाजनैः
कर्मभूमिं समीहंते सर्वे स्वर्गौकसो द्विज
नार्यावर्तसुमो देशो न काशी सदृशी पुरी
संति स्वर्गा बहुविधाः सुखेतर विवर्जिता
स्वर्लोकादधिकं रम्यं नहि ब्रह्मांडगोलके
स्वर्लोकादपिरम्याणि पातालानीति नारदः 4.1.22.
आह्लादकारिणः शुभ्रा मणयो यत्र सुप्रभाः
दैत्यदानवकन्याभिरितश्चेतश्च शोभिते
दिवार्करश्मयस्तत्र प्रभां तन्वंति नातपम्
यत्र न ज्ञायते कालो गतोपि दनुजादिभिः
कलाः पुंस्को किलालापाः सुचैलानि शुचीनि च
वीणावेणुमृदंगादि निस्वनाः श्रुतिहारिणः
एतान्यन्यानि रम्याणि भोग्योग्यानि दानवैः
पातालेभ्योपि वै रम्यं द्विज वर्षमिलावृतम्
सदा सुकृतिनो यत्र सर्वभोगभुजो द्विज
भोगभूमिरियं प्रोक्ता श्रेयो विनिमयार्जिता 4.1.22.
अक्लीबभाषिभिश्चापि पुत्रक्षेत्राद्यहीनकैः
संति द्वीपा ह्यनेका वै पारावारांतरस्थिताः
तत्रापि नववर्षाणि भारतं तत्र चोत्तमम्
अष्टौ किंपुरुषादीनि देवभोग्यानि तानि तु
योजनानां सहस्राणि नवविस्तारतस्त्विदम्
तत्रापि हिमविंध्याद्रेरंतरं पुण्यदं परम्
कुरुक्षेत्रं हि सर्वेषां क्षेत्राणामधिकं ततः