कार्तिकस्य चतुर्दश्यां विश्वेशं यो विलोकयेत् 4.1.21.
अत्र ब्रह्मपुरीं कृत्वा यो विप्रेभ्यः प्रयच्छति 4.1.21.
नरो ध्रुवस्य चरितं प्रसंगेन स्मरन्नपि 4.1.21.
ध्रुवाख्यानमिदं रम्यं महापातकनाशनम्
तावत्प्राप महर्लोकं स्वर्लोकात्परमाद्भुतम्
द्विजोऽथ लोकं संवीक्ष्य सर्वतो महसा वृतम्
तावूचतुस्ततो विप्रं निशामय महामते
कल्पायुषो वसंत्यत्र तपसा धूतकल्मषाः
निर्व्याजप्रणिधानेन दृष्ट्वा तेजोमयं जगत्
इत्थं कथां कथयतोर्भगवद्गणयोः प्रिये
निवसंत्यमला यत्र मानसा बह्मणः सुताः
अन्ये तु योगिनो ये वै ह्यस्खलद्ब्रह्मचारिणः
जनलोकात्तपोलोकस्तेषां लोचनगोचरः 4.1.22.
वैराजा यत्र ते देवा वसेयुर्दाहवर्जिताः
तपसा तोष्य गोविंदमभिलाषविवर्जिताः
शिलोंछ वृत्तया ये वै दंतोलूखलिकाश्च ये
ग्रीष्मे पंचाग्नितपसो वर्षासु स्थंडिलेशयाः
कुशाग्रनीरविप्रूषस्तृषिता यतयोऽपिबन्
ऊर्ध्वदोषो रविदृशस्त्वेकांघ्रि स्थाणु निश्चलाः
मासोपवासव्रतिनश्चातुर्मास्य व्रताश्च ये
ये च वर्षनिमेषा वै वर्षधारांबु तर्षकाः
जटाटवी कोटरांतः कृतनीडांडजाश्च ये
लताप्रतानैः परितो वेष्टितावयवाश्च ये 4.1.22.
इत्यादि सुतपः क्लिष्टवर्ष्माणो ये तपोधनाः
यावदित्थं स पुण्यात्मा शृणोति गणयोर्मुखात्
त्वरावंतौ गणौ तत्र विमानादवरुह्य तौ
ब्रह्मोवाच स्मृत्युक्ताचारचंचुश्च प्रतीपः पापकर्मसु
अयि द्विज महाप्राज्ञ जाने त्वां शिवशर्मक
सत्वरं गत्वरं सर्वं यच्चैतद्भवतेक्षितम्
आ वैराजं प्रतिपदमुपसंहरते हरः