क्व द्वयक्षरं हरेर्नाम स्फुलिंगसदृशं ज्वलेत 4.1.21.
गोविंद परमानंदं मुकुंदं मधुसूदनम
न नमामि न च स्तौमि न पश्यामीह चक्षुषा
जले स्थले च पातालेप्यनिले चानलेऽचले
तृणेस्त्रैणे च पाषाणे तरुगुल्मलतासु च
सर्वेषां हृदयावासः साक्षात्साक्षी त्वमेव हि
इत्युक्त्वा विररामासौ शिवशर्मन्ध्रुवस्तदा
परिज्ञातो मया सम्यक्तवहृत्स्थो मनोरथः
अन्नाद्भवंति भूतानि वृष्टेरन्नसमुद्भवः
ज्योतिश्चक्रस्य सर्वस्य ग्रहर्क्षादेः समंततः
मेढीभूतस्तु वै सर्वान्वायुपाशैर्नियंत्रितान् 4.1.21.
आराध्य श्री महादेवं पुरापदमिदं मया
केचिच्चतुर्युगं यावत्केचिन्मन्वंतरं ध्रुव
मनुनापि न यत्प्रापि किमन्यैर्मानवैर्ध्रुव
अन्यान्वरान्प्रयच्छामि स्तवेनानेन तोषितः
इदं स्तोत्रवरं यस्तु पठिष्यति समाहितः
न तस्य सदनं लक्ष्मीः परित्यक्ष्यत्यसंशयम्
ध्रुवस्तुतिरियं पुण्या महापातकनाशिनी
महापुण्यस्य जननी महासंपत्तिदायिनी ८८ !। यस्याऽस्तिपरमा भक्तिर्मयि निर्मलचेतसः
समस्त तीर्थस्नानेन यत्फलं लभते नरः 4.1.21.
संति स्तोत्राण्यनेकानि मम प्रीतिकराणि च
श्रुत्वापीमां स्तुतिं मर्त्यः श्रद्धया परया मुदा
अपुत्रः पुत्रमाप्नोति निर्धनो धनमाप्नुयात्
दत्त्वा दानान्यनेकानि कृत्वा नाना व्रतानि च
त्यक्त्वा सर्वाणि कार्याणि त्यक्त्वा जप्यान्यनेकशः
श्रीभगवानुवाच ध्रुवावधेहि वक्ष्यामि हितं तव महामते
अहं जिगमिषुस्त्वासं पुरीं वाराणसीं शुभाम्
विपन्नानां च जंतूनां यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्
अस्य संसारदुःखस्य सर्वोपद्रवदायिनः
इदं रम्यमिदं नेति बीजं दुःखमहातरोः 4.1.21.