यस्याः स्मरणमात्रेण गंगास्नान फलं लभेत्
सदा नारायणो देवो यस्याश्चक्रे कथां मुदा
पतिव्रतास्वरुंधत्याः कमले विमलाशयः
न तद्रूपं न तच्छीलं न तत्कौलीन्यमेव च
न माधुर्यं न गांभीर्यं न चार्यपरितोषणम्
धन्यास्ता योषितो लोके सभाग्याः शुद्धबुद्धयः
यदा पतिव्रतानां तु कथास्मद्भवने भवेत् 4.1.18.३० !। ब्रुवतोरिति संकथां तथा गणयोर्वैष्णवयोर्मुदावहाम्
शिवशर्मोवाच अनेकरशनाव्यग्र हस्ताग्रो व्यग्रलोचनः
त्रिलोकीमंडपस्तंभ सन्निभोभाभिरावृतः
सूत्रधार इव व्योम व्यायामपरिमापकः
अथवांबरकासारसारयूपस्वरूपधृक्
निशम्येति वचस्तस्य वयस्यस्य विमानगौ
तस्य क्षितिपतेर्विप्र द्वौ सुतौ संबभूवतुः
सुरुच्यामुत्तमो ज्येष्ठः सुनीत्यां तु ध्रुवो परः
सुनीत्या राजसेवायै नियुक्तोऽलंकृतोर्भकः
स गत्वोत्तानचरणं क्षोणीशं प्रणनाम ह
प्रोच्चसिंहासनस्थस्य नृपतेर्बाल्यचापलात् 4.1.19.
आरुरुक्षुमवेक्ष्यामुं सुरुचिर्धुवमब्रवीत्
बालबालिशबुद्धित्वादभाग्या जठरोद्भव
यदि स्यात्सुकृतं तत्किं दुर्भगोदरगोऽभवः
भूत्वा राजकुमारोपि नालंकुर्या ममोदरम्
अधिजानुधराजानेर्मानेन परिबृंहितम्
कुक्षिं हित्वा किमवसः सुरुचेश्च सुरोचिषम्
पतन्निपीतबाष्पांबुर्धैर्यात्किंचिन्न चोक्तवान्
नियंत्रितो महिष्याश्च तस्याः सौभाग्यगौरवात्
शैशवैः स शिशुर्नत्वा नृपं स्वसदनं ययौ
सुखलक्ष्म्यैवचाज्ञासीद्ध्रुवं समवमानितम् 4.1.19.
किंचित्परिम्लानमिव ससांत्वं परिषस्वजे
दीर्घं निःश्वस्य बहुशो मातुरग्रे रुरोद ह
दुकूलांचल संपर्कैर्मृदुलैर्मृदुपाणिना विद्यमाने नरपतौ शिशो केनापमानितः