शनैश्चरं द्वितीयं च सुतां भद्रां तृतीयिकाम्
चकाराभ्यधिकं स्नेहं न तथा पूर्वजेष्वथ
कनिष्ठेष्वधिकं दृष्ट्वा सावर्ण्यादिषु नो यमः
पदा संतर्जयामास यमः संज्ञासरूपिणीम्
जिघांसता त्वया पाप मां यदंघ्रिः समुद्यतः 4.1.17.
ततो भगवते शप्तुमुद्यते सा शशंस ह 4.1.17.
देवौ तस्मादजायेतामश्विनौ भिषजांवरौ 4.1.17.
श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं ग्रहपीडा न जायते
अगस्तिरुवाच इति शृण्वन्कथां रम्यां शिवशर्माऽथ माथुरः
नेत्रयोः प्राघुणी चक्रे ततः सप्तर्षिमंडलम्
उवाच च प्रसन्नात्मा स्तुतश्चारणमागधैः
स्थिता सुतासु निःश्वसस्य मंदभाग्या वयं त्विति
इति शृणवन्मुखात्तासां वचनानि विमानगः
इति द्विजवचः श्रुत्वा प्रोचतुर्गणसत्तमौ
वसंतीह प्रजाः स्रष्टुं विनियुक्ताः प्रजासृजा
वसिष्ठश्च महाभागो ब्रह्मणो मानसाः सुताः
संभूतिरनसूया च क्षमा प्रीतिश्च सन्नतिः
एतेषां तपसा चैतद्धार्यते भुवनत्रयम् 4.1.18.
प्रजाः सृजत रे पुत्रा नानारूपाः प्रयत्नतः
अविमुक्तं समासाद्य क्षेत्रंक्षेत्रज्ञधिष्ठितम्
प्रतिष्ठाप्य च लिंगानि ते स्वनाम्नांकितानि च
प्राजापत्येऽत्र ते लोके वसंत्युज्ज्वलतेजसः
लिंगमत्रीश्वरं दृष्ट्वा ब्रह्मतेजोभिवर्धते
तत्र स्नात्वा नरो भक्त्त्या भ्राजते भास्करो यथा
तल्लिंगदर्शनाद्विप्र मारीचं लोकमाप्नुयात्
पुलहेश पुलस्त्येशौ स्वर्गद्वारस्य पश्चिमे
हरिकेशवने रम्ये दृष्ट्वैवांगिरसेश्वरम् 4.1.18.
वरणायास्तटे रम्ये दृष्ट्वा वासिष्ठमीश्वम्
काश्यामेतानि लिंगानि सेवितानि शुभैषिभिः
गणावूचतुः शिवशर्मन्महाभाग तिष्ठते सात्र सुंदरी