तेन ब्रह्मशिरोनाम परमास्त्रं महात्मना
तयोस्तद्युद्धमभवद्घोरं वै तारकामयम्
निवार्य रुद्रं समरात्संवर्तानलवर्चसम् 4.1.15.
अथांतर्गर्भमालोक्य तारां प्राह बृहस्पतिः
इषीकास्तंबमासाद्य गर्भं सा चोत्ससर्ज ह
ततः संशयमापन्नास्तारामूचुः सुरोत्तमाः
पृच्छमाना यदा देवै र्नाह ताराऽतिसत्रपा
तं निवार्य तदा ब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम्
तदा स मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा गर्भं प्रजापतिः
ततश्च सर्वदेवेभ्यस्तेजोरूपबलाधिकः
जगाम काशीं निर्वाणराशिं विश्वेशपालिताम्
तपश्चचार चात्युग्रमुग्रं संशीलयन्हृदि
ततो विश्वपतिः श्रीमान्विश्वेशो विश्वभावनः 4.1.15.
उवाच च प्रसन्नात्मा ज्योतीरूपो महेश्वरः
तवानेनाति तपसा लिंगसंशीलनेन च
इति श्रुत्वा वचः सोथ मेघगंभीर निःस्वनम्
उन्मील्यलोचने यावत्पुरः पश्यति बालकः
बुध उवाच नमः पूतात्मने तुभ्यं ज्योतीरूप नमोस्तु ते
नमः सर्वार्ति नाशाय प्रणतानां शिवात्मने
कृपालवे नमस्तुभ्यं भक्तिगम्याय ते नमः
शंभो शिवशिवाकांत शांतश्री कंठशूलभृत्
पिनाकपाणे गिरिश शितिकंठ सदाशिव
स्तुतिकर्तुं न जानामि स्तुतिप्रिय महेश्वर 4.1.15.
अयमेव वरो नाथ प्रसन्नोसि यदीश्वर
ततः प्राह महेशानस्तत्स्तुत्या परितोषितः
नक्षत्रलोकादुपरि तव लोको भविष्यति
त्वयेदं स्थापितं लिंगं सर्वेषां बुद्धिदायकम्
इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत
गणावूचतुः काश्यां बुधेश्वरसमर्चनलब्धबुद्धिः संसारसिंधुमधिगम्य नरो ह्यगाधम्
चंद्रेश्वरात्पूर्वभागे दृष्ट्वा लिंगं बुधेश्वरम्