भवतोपि महादेव भवतापहरो हि यः
लिंगं संस्थाप्य सुमहन्नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् ।। वारणायास्तटे रम्ये संगमेश्वरसन्निधौ
दिव्यं वर्ष सहस्रं तु पुरुषायितसंज्ञितम् 4.1.15.
ततस्तुष्टो हि विश्वेशो व्यतरद्वरमुत्तमम्
श्री विश्वेश्वर उवाच न क्षांतं हि तपोत्युग्रमेतदन्याभिरीदृशम्
पुरुषायितसंज्ञेन तप्तं यत्तपसाधुना
ज्योतिश्चक्रे समस्तेऽस्मिन्नग्रगण्या भविष्यथ
ओषधीनां सुधायाश्च ब्राह्मणानां च यः पतिः
भवतीनामिदं लिंगं नक्षत्रेश्वर संज्ञितम्
उपरिष्टान्मृगांकस्य लोको वस्तु भविष्यति
नक्षत्रपूजका ये च नक्षत्रव्रतचारिणः
नक्षत्रग्रहराशीनां बाधास्तेषां कदाचन
अगस्त्य उवाच अतिथित्वमवाप नेत्रयोर्बुधलोकः शिवशर्मणस्त्वथ 4.1.15.
शिवशर्मोवाच कस्य लोकोयमतुलो ब्रूतं श्रीभगवद्गणौ
स्वर्गमार्गविनोदाय तापत्रयविनाशिनीम्
योसौ पूर्वं महाकांतिरावाभ्यां परिवर्णितः
दक्षिणा राजसूयस्य येन त्रिभुवनं कृता
अत्रिनेत्रसमुद्भूतः पौत्रो वै द्रुहिणस्य यः
निर्मलानां कलानां च शेवधिर्यश्च गीयते
मुदंकुमुदिनीनांयस्तनोति जगता सह
किमन्यैर्गुणसंभारैरतोपि न समं विधोः
बृहस्पतेस्स वै भार्यामैश्वर्यमदमोहितः
जहार तरसा तारां रूपवान्रूपशालिनीम् 4.1.15.
नायं कलानिधेर्दोषो द्विजराजस्य तस्य वै
ध्वांतमेतदभितः प्रसारियत्तच्छमाय विधिनाविनिर्मितम्
आधिपत्यमदमोहितं हितं शंसितं स्पृशति नो हरेर्हितम्
धिग्धिगेतदधिकर्द्धि चेष्टितं चंक्रमेक्षणविलक्षितं यतः
कः कामेन न निर्जितस्त्रिजगतां पुष्पायुधेनाप्यहो कः क्रोधस्यवशंगतो ननच को लोभेन संमोहितः
आधिपत्यकमलातिचंचला प्राप्यतां च यदिहार्जितं किल
न यदांगिरसे तारां स व्यसर्जयदुल्बणः