सिद्धयोगीश्वरं पीठमेतत्साधकसिद्धिदम्
रक्षोगुह्यकयक्षेषु किंनरेषु नरेषु च ।। सप्तकोट्यस्तु सिद्धानामत्र सिद्धा ममाग्रतः
षण्मासं नियताहारो ध्यायन्विश्वेश्वरीमिह
सिद्धयोगीश्वरी साक्षाद्वरदा तस्य जायते
संति पाठान्यनेकानि क्षितौ साधकसिद्धये
यत्र चंद्रेश्वरं लिंगं त्वयेदं स्थापितं शशिन्
जितकामा जितक्रोधा जितलोभस्पृहास्मिताः 4.1.14.
ये तु प्रत्यष्टमि जनास्तथा प्रति चतुर्दशि
अदृष्टरूपां सुभगां पिंगलां सर्वसिद्धिदाम्
इति दत्त्वा वराञ्छंभुस्तस्मै चंद्रमसे द्विज
तदारभ्य च लोकेऽस्मिन्द्विजराजोधिपोभवत्
सोमवारव्रतकृतः सोमपानरता नराः
चंद्रेश्वरसमुत्पत्तिं तथा चांद्रमसं तपः
अगस्तिरुवाच शिवशर्मणि शर्मकारिणीं प थि दिव्ये श्रमहारिणीं गणौ
अगस्तिरुवाच कथा विष्णुगणाभ्यां च कथितां शिवशर्मणे
शिवशर्मोवाच उडुलोककथां ख्यातं विष्वगाख्यानकोविदौ
गणावूचतुः दक्षः प्रजाविनिर्माणे दक्षो जातः प्रजापतिः सर्वलावण्यरोहिण्यो रोहिणीप्रमुखाः शुभाः
ताभिस्तप्त्वा तपस्तीव्रं प्राप्य वैश्वेश्वरीं पुरीम्
यदा तुष्टोयमीशानो दातुं वरमथाययौ
शंभोर्वाक्यमथाकर्ण्य ऊचुस्ताश्च कुमारिकाः
भवतोपि महादेव भवतापहरो हि यः
लिंगं संस्थाप्य सुमहन्नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् ।। वारणायास्तटे रम्ये संगमेश्वरसन्निधौ
दिव्यं वर्ष सहस्रं तु पुरुषायितसंज्ञितम् 4.1.15.
ततस्तुष्टो हि विश्वेशो व्यतरद्वरमुत्तमम्
श्री विश्वेश्वर उवाच न क्षांतं हि तपोत्युग्रमेतदन्याभिरीदृशम्
पुरुषायितसंज्ञेन तप्तं यत्तपसाधुना
ज्योतिश्चक्रे समस्तेऽस्मिन्नग्रगण्या भविष्यथ
ओषधीनां सुधायाश्च ब्राह्मणानां च यः पतिः
भवतीनामिदं लिंगं नक्षत्रेश्वर संज्ञितम्
उपरिष्टान्मृगांकस्य लोको वस्तु भविष्यति