स्कन्दपुराणम्
रसवंति सुगंधीनि हिमवंति तपर्तुषु
इक्षुक्षेत्राणि संकल्प्य ब्राह्मणेभ्यो ददत्यपि
गोरसानां प्रदातारस्तथा गोमहिषीप्रदाः
देवालयेषु ये दद्युर्बहुधारागलंतिकाः
अभयं ये प्रयच्छंति भयार्तोद्यत पाणयः
विपाशयंति ये पुण्या दुर्वृतैः कंठपाशितान्
नौकाद्युपायैर्न द्यादौ पांथान्ये तारयंत्यपि
घट्टान्पुण्यतटिन्यादेर्बंधयंति शिलादिभिः
वितर्पयंति ये पुण्यास्तृषिताञ्शीतलैर्जलैः 4.1.12.
जलाशयानां सर्वेषामयमेकतमः पतिः
अस्योत्पत्तिं शृणु पतेर्वरुणस्यमहात्मनः
शुचिष्मानिति विख्यातस्तनयो विनयोचितः
अच्छोदे सरसि स्नातुं स गतो बालकैः सह
ततस्तस्मिन्मुनिसुते हृतेऽत्याहितशंसिभिः
हरार्चनोपविष्टस्य समाधौ निश्चलात्मनः
अधिकं शीलयामास स सर्वज्ञं त्रिलोचनम्
नाना भूतानि भूतानि ब्रह्मांडांतर्गतानि च
समुद्रानंतरीयाणि ह्यरण्यानीस्सरांसि च
वापीकूपतडागानि कुल्याः पुष्करिणीर्बहु 4.1.12.
बहून्मुनिकुमारांश्च मज्जनोन्मज्जनादिभिः
करताडितपानीयशब्ददिङ्मुखनादिभिः
तेषां मध्ये ददर्शाथ समाधिस्थः स कर्दमः
कयाचिज्जलदेव्याथ तस्माच्चक्रूरयादसः
निर्भर्त्स्य सरितांनाथं केनचिद्रुद्ररूपिणा
कुतो जलानामधिप शिवभक्तस्य बालकः
अज्ञात्वा शिवसामर्थ्यं भवताचिरमासितः
बालं रत्नैरलंकृत्य बद्ध्वा तं शिशुमारकम्
नत्वा विज्ञापयत्तं च नापराध्याम्यहं विभो
भक्तकल्पतरो शंभोऽनेनायं दुष्टयादसा 4.1.12.
गणेन तेन विज्ञाय शंभोरथ मनोगतम्