अंभोभिरभिषिच्यस्वं जननीचरणच्युतैः
संन्यस्ताखिलकर्मापि पितुर्वंद्यो हिमस्करी 4.1.11.
इदमेव तपोत्युग्रमिदमेवपरं व्रतम्
मन्येमान्यो नाधमस्य तथान्यस्य यथा युवाम्
वैश्वानरसमभ्येहि ममोत्संगे निषीद भो
इत्युक्तो मुनिना बालः पित्रोराज्ञामवाप्य सः
ततो दृष्ट्वास्य सर्वांगं तालुजिह्वाद्विजानपि
स्मृत्वा शिवौ गणाध्यक्षमूर्ध्वीभूतमुदङ्मुखम्
तिर्यगूर्ध्वं समो माने योष्टोत्तरशतांगुलः
पंचसूक्ष्मः पंचदीर्घः सप्तरक्तः षडुन्नतः
पंचदीर्घाणि शस्यानि यथादीर्घायुषोस्य वै
ग्रीवाजंघा मेहनैश्च त्रिभिर्ह्रस्वोयमीडितः 4.1.11.
त्वक्केशांगुलिदशनाः पर्वाण्यंगुलिजान्यपि
वक्षः कुक्ष्यलकं स्कंध करं वक्त्रं षडुन्नतम्
पाण्योस्तले च नेत्रांते तालुजिह्वाधरौष्ठकम्
ललाटकटिवक्षोभिस्त्रिविस्तीर्णो यथाह्यसौ
कमठीपृष्ठकठिनावकर्मकरणौ करौ
अच्छिन्ना तर्जनीं व्याप्य तथा रेखास्य दृश्यते
पादौ सुमांसलौ रक्तौ समौ सूक्ष्मौ सुशौभनौ
स्वल्पाभिः कररेखाभिरारक्ताभिः सदासुखी
उत्कंटासनगुल्फास्फिग्नाभिरस्यापि वर्तुला
धारैका मूत्रयत्यस्मिन्दक्षिणावर्तिनी यदि 4.1.11.
विस्तीर्णौ मांसलौ स्निग्धौ स्फिचावस्य सुखोचितौ
श्रीवत्सवज्रचक्राब्ज मत्स्यकोदंडदंडभृत्
द्वात्रिंशद्दशनश्चायं करकंबु शिरोधरः
मधुपिंगलनेत्रोऽसौ नैनं श्रीस्त्यजति क्वचित्
ऊर्ध्वरेखांकितपदो निःश्वसन्पद्मगंधवान्
किंतु सर्वगुणोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रक्षणीयस्त्वसौ शिशुः
शंकेऽस्य द्वादशेवर्षे प्रत्यूहो विद्युदग्नितः